436 
geteekenden, zich naar hoogere waterconcentraties uitstrekkenden 
damptak over. Op analoge wijze is in fig. 3 de P-x projectie aan- 
gegeven van de plooipnntskromme en van den vloeistof'tak van den 
driephasenstrook. Beide lijnen blijken weer volkomen regelmatig te 
verloopen ; de projectie van de plooipnntslijn heeft eene zwakke 
kromming; ze is hol van beneden gezien; de vloeistof'tak van de 
driephaseneven wichten hangt ook hier door eene horizontale raaklijn 
met den niet geteekenden damptak samen. De in deze figuur optredende 
tweede snijding van beide lijnen is natuurlijk slechts eene toevallige, 
d. w. z. het snijpunt heeft geen bijzondere physische beteekenis. 
Ten slotte heb ik in fig. 4 de P-x doorsnede aangegeven voor 
de temperatuur van het kritisch eindpunt. In deze doorsnede vindt 
men de begin en eindcondensaties der hexaanlaag; de vloeistoftak 
hangt weder in het kritisch eindpunt met den damptak samen; het 
retrograde gedeelte van den damptak is slechts smal. Het boven- 
vermelde negende mengsel heeft gediend om het punt van den 
damptak te bepalen, dat bij hoogere water-concentratie ligt dan het 
kritisch eindpunt. 
5. Indien wij nu de resultaten overzien, welke dit onderzoek 
heeft opgeleverd, dan blijkt, dat dit systeem werkelijk behoort tot 
het type, dat wij in § 1 met J hebben aangeduid ; in de T-x projectie 
daait immers de kritische lijn, van de hexaanzijde naar grootere 
waterconcentratie gaande; eene minimale temperatuur wordt echter 
niet bereikt, daar vóórdien het eindpunt van de driephasenlijn 
optreedt. Het theoretisch te verwachten minimum ligt derhalve in het 
bedekte gebied. Merkwaardig is echter, dat de T-x- projectie het 
streven naar dat minimum niet verraadt; is er van eene kromming 
sprake, dan zou deze eer tegengesteld van teeken zijn. En eene 
analoge merkwaardigheid doet zich ook voor in de P-T projectie; 
de kromming van deze projectie zou immers theoretisch zóó moeten 
worden voorspeld, dat het streven tot het bereiken van eene vertikale 
raaklijn tot uitdrukking komt; hier ligt echter de kromming stellig 
naar de andere zijde. In verband met de theoretische beschouwingen 
zou men hier dus moeten concludeeren tot het bestaan van een 
buigpunt in de plooipnntslijn in het bedekte gebied. 
6. Wanneer wij de drukkingen van het driephasenevenwicht ver- 
gelijken met de dampspanningen van de beide componenten, komen 
wij tot de merkwaardige conclusie, dat de driephasendruk hooger is 
dan de som van de dampspanningen van de componenten bij dezelfde 
temperatuur. Deze conclusie blijkt uit Tabel 2, waarin het verschil 
