tusschen de driephasenspanning en de som der dampdrukken voor 
enkele lemperatnren zijn aangegeven. 
TABEL 2. 
Tempera- 
tuur 
Driephasen- 
druk 
Hexaan- 
druk 
Waterdruk 
Verschil 
195 
31 .6 
16.7 
13.8 
1.1 
200 
34.8 
18.0 
15.3 
1.5 
210 
41.8 
20.9 
18.8 
2.1 
220 
50.2 
24.3 
22.9 
3.0 
222.05 
52.05 
25.0 
23.8 
3.25 
Het drukverschil blijkt met de temperatuur toe te nemen, zoodat 
het bij het kritische eindpunt zijn grootste waarde van ruim drie 
atmospheren bereikt. 
Deze feiten schijnen op liet eerste gezicht bevreemdend, omdat 
men onwillekeurig geneigd is de dampen van de beide componenten 
en den driephasendamp als verdunde gassen te beschouwen. Is dit 
het geval, dan kan men uit de wetten der verdunde gassen langs 
thermodynamischen weg afleiden, dat de driephasendruk noodzakelijk 
kleiner is dan de som der dampspanningen van de beide compo- 
nenten. Voor het bewijs zij verwezen naar het tweede deel der 
Thermodynamik van van der Waals-Kohnstamm (blz 476). De 1. c. 
vermelde conclusies : ,,Denn der Partialdruck einer Komponente in 
einer absolut stabilen Phase kann niemals grösser sein als der Sat- 
tigungsdruck der reinen Komponente” en „Für alle absolut stabilen 
phasen ist also der Partialdruck kleiner als der Sattigungsdruck ; 
auch wenn der Dreiphasendruck höher liegt als die beiden Satti- 
gungsdrueke, wird er also dennoch immer kleiner sein als die 
Summe dieser beiden Tensionen” hebben dan ook alleen betrekking 
op evenwichten van echte gasphasen, d. w. z. gassen, die geen melk- 
bare oppervlaktespanning bezitten. Wijken echter de gasphasen van 
de verdunde gaswetten af', dus hebben de phasen opper v lak telagen, 
dan spelen de grootheden a,, a. 2 en a 12 resp. b lf b 2 en misschien ook 
/, i een vol en gaat het bovenvermelde bewijs niet meer door. 
7. Uit de bepalingen van § 3 blijkt, dat het watergehalte van de 
hexaanrijke vloeistoffen bij nadering naar het kritische eindpunt viij 
sterk toeneemt. Hoewel het nu voor het doel van dit onderzoek 
