bereid uit cyclohexanol l ), door dit volgens Brunei. 2 ) met gedroogd 
en gepoederd KHS0 4 (80 gr. op 200 gr. OoH^OH) uit een kolf met 
lioogen opzet langzaam te distilleeren en liet distillaat te fractioneeren. 
Verkregen werd een vloeistof: Kp. ?6 = 82°. 5 — 83°. 5 ; s.g. 4 S0 = 
= 0.8120; n x) is = 1.44617. 
Zij nam in ijsazijn-oplossing zeer snel broom op, zoodat zij ook 
in tegenwoordigheid van benzol en cyclohexaan daarmede kon 
worden getitreerd : 
260,4 mg. cyelohexeen gemengd met 1 gr. C„H 6 en 2 gr. C 6 H 12 
verbruikten 510 mg. Br a , berekend 508 mg. 
298.6 ,, dito met 1.5 gr. C r ,H 6 en 1 gr. C 6 H l2 verbruikten 
584.5 mg. Br 2 , berekend 582 mg. 
Daarna werd een zeker gewicht langzaam en in een zwakken CO* 
stroom over bij 180° verhit actief nikkel geleid. Gebezigd werd de toestel, 
die voor het onderzoek van de ontleding van oenanthol gebruikt was 3 ), 
met dien verstande, dat het C0 8 zorvuldig bevrijd werd van aanwezige 
zuurstof, en de uit den electrischen oven tredende dampen eerst door 
ijs en zout, vervolgens door alkohol en vast koolzuur werden afgekoeld, 
om tenslotte in een aspi rato r te worden gezogen. Het cyelohexeen 
werd aan het begin van den oven uit een klein, capillair uitgetrokken 
pipetje toegedruppeld, zoodanig, dat de fijne druppeltjes in de buis 
kwamen ter plaatse waar het koolzuurgas werd ingeleid. 
Eerst werden de verkregen produkten qualitatief onderzocht. 
De verkregen vloeistof had een geprononceerden benzolgeur, terwijl 
de karakteristieke geur vau liet hexeen zoo goed als verdwenen 
was; zij werd met een mengsel van zwavelzuur-salpeterzuur voor- 
zichtig genitreerd, het verkregen produkt, na gewasschen te zijn, 
werd gefractioneerd ; hetgeen beneden 100° overging werd met tin 
en zoutzuur bevrijd van nitrobenzol; het distilleerde nu bij 80°, had 
een stolpunt van 5,°5 en den aangenamen geur van cyclohexaan. 
Het boven 100° kokende werd in aniline overgevoerd en als 
zoodanig aangetoond. 
Vervolgens werden eenige kwantitatieve bepalingen gedaan, d.w.z. 
er werd bepaald hoeveel broom in ijsazijn opl. werd opgenomen, om 
het gehalte aan onveranderd cyelohexeen te leeren kennen ; verder 
werd volgens de methode van Willstatter met actief platina in 
ijsazijn het hydreeringsgetal bepaald, waaruit na aftrek van de 
voor de reductie van het cyelohexeen benoodigde waterstof, het 
‘) Dit laatste volgens Holleman R. 24, 21 (1905). 
2 ) Buil. [3] 33, 270, zie ook Willstatter B. 45, 1464 (1912). 
3 J Recueil 32, 27 (1913). 
