dat steeds beide soorten deeltjes naast elkaar aanwezig zijn. Of bij 
constante concentratie een nadering tot de evenwichtswaarde optreedt 
zal afhangen van de plaats, die het punt, dat den toestand voorstelt, 
heeft. Het vlak van de figuur links van de evenwichtslijn is door 
M--M in twee deelen gesplitst, en evenzoo is rechts van de even- 
wiclitslijn een lijn M' — M' aangegeven. Ligt de toestand boven 
M M of onder M' — M' , dan heeft werkelijk een nadering tot liet 
evenwicht plaats; in het gedeelte der figuur tusschen M—M en 
M'—M' is de snelheid der nadering echter oneindig klein, zoodat 
hier iedere toestand practisch constant blijft. Een verandering van 
het aantal deeltjes kan in dit gebied alleen het gevolg zijn van een 
verandering der concentratie. Het teekenen van deze beide lijnen 
berust op de vooronderstelling dat een verandering in het aantal 
groote deeltjes des te rnoeilijker zal plaats hebben, naarmate reeds 
meer groote deeltjes aanwezig zijn en het watergehalte geringer is. 
In de tweede plaats is een lijn G—G (sol-gel grens) aangegeven. 
Zij snijdt de evenwichtslijn in een punt waar het aantal groote 
deeltjes de bovengenoemde grenswaarde heeft. Verder is aangenomen, 
dat een oplossing, die uitsluitend uit kleine deeltjes bestaat, reeds 
bij een zeer gering watergehalte en een, waarin uitsluitend groote 
deeltjes voorkomen, pas in sterke verdunning een sol is. Een toe- 
stand die voorgesteld -wordt door een punt links van die lijn, is dus 
een gel, en rechts daarvan een sol. 
Ten slotte is er nog een lijn L—L waarop de verschillende zwel- 
lingsmaxima liggen. Het voorkomen van zwellingsmaxima, ofschoon 
er een neiging bestaat lot een gelijkmatige menging van alle gelatine 
en water, die in het stelsel aanwezig zijn, leidt tot de voorstelling, 
dat de gelatinedeeltjes op elkaar een kracht uitoefenen, die zich 
tegen het uiteendringen bij het opnemen van water verzet. Daar 
liet zwellingsmaximum des te liooger ligt naarmate de zwellende gel 
minder gelatine bevat, en met geringe concentratie aan gelatine een 
klein aantal groote deeltjes samengaat, is deze lijn zoo getrokken, 
dat bij een groot aantal groote deeltjes slechts weinig water opge- 
nomen is, terwijl bij afnemend aantal groote deeltjes het watergehalte 
toeneemt. Daar bij de grenswaarde het zwellingsmaximum met 
een toestand van gelijkmatige verdeeling identiek wordt, moet de 
lijn L — L langzamerhand tot de sol-gel grens G — G- naderen en ten 
slotte daarmee samenvallen. Wordt, terwijl het evenwicht door ju 
wordt aangegeven, de toestand voorgesteld door een punt van de 
lijn L — L b.v. a, dan wil dit zeggen, dat door de gelatine zooveel 
water is opgenomen, als de plaats van a' aangeett, terwijl de rest 
van het water in vrijen toestand aanwezig is. 
