475 
homogeen zijn, schenen erop te wijzen, dat de geëmitteerde deeltjes 
een bepaald verlies aan potentiëele energie hadden, dat in den vorm 
van kinetische energie teruggevonden werd l ). Die homogeniteit der 
stralen zouden wij nu echter op een andere wijze kunnen verklaren, 
n.1, door aan te nemen dat een deeltje, dat met een periode v trilt 
in het atoom ook met een energie vit wordt uitgezonden. Er zou 
dan groote overeenkomst bestaan tussclien radioactiviteit en het 
lichtelectrisch effect. Het verschil tusschen beide verschijnselen zou 
dan slechts hierin bestaan, dat bij het tweede van buiten op het 
atoom vallend licht, bij het eerste samenwerking der verschillende 
intraatomistische bewegingen tot de emissie aanleiding gaf. 
Het trillingsgetal der inwendige trillingen zou men volgens deze 
onderstelling voor /3-stralen, die met een snelheid t> = 0,92 c. uitge- 
zonden worden, moeten schatten op : v = 8,25 X 1 0 1 ”. 
Sommerfeld 2 ) berekent bij die snelheid der ^-stralen voor de 
y stralen: X = 6 X 10“ 11 , wat overeenkomt met v = 5 X 10- 20 . 
De periode der inwendige trillingen zou dus volgens deze onderstel- 
lingen iets grooter zijn dan overeenkomt met de golflengte der 
bijbehoorende y-stralen. In ieder geval is de waarde, die wij zoo 
voor de frequentie vinden zóó hoog, dat het er ver van verwijderd 
is, dat wij ook bij de hoogst bereikbare temperaturen volgens de 
formule van Planck eenige merkbare verandering in de energie 
dezer bewegingen zouden kunnen verwachten, zoodat er zeer goed 
rekenschap wordt gegeven van het anders zoo raadselachtige feit, 
dat er niet de minste temperativurinvloed op de radioactieve ver- 
schijnselen wordt gevonden. 
Misschien mag men aan dergelijke, niet quantitatief toetsbare 
beschouwingen slechts weinig gewicht toekennen. Ik zelt twijfel er 
ook aan of zij een voldoenden grond vormen om ons over de 
moeilijkheden, waarmee liet aannemen eener nulpuntsenergie gepaard 
gaat, te doen heenstappen. Toch heb ik gemeend op de voordeelen, 
die eraan verbonden zijn te moeten wijzen. 
q Het is misschien ook mogelijk deze voorstelling te behouden en haar alleen 
aan te vullen door aan te nemen, dat om geëmitteerd te kunnen worden, een 
deeltje vooraf door de nulpuntsbeweging in een zoodanige positie van maximale 
potentiëele energie moet gebracht zijn, dat het van daar uit met die bepaalde 
energie wordt weggeschoten. 
3 ) Sommerfeld. Congres Solvay, 1911, pag. 342. 
32 
Verslagen der Afdeeling Naluurk. Dl. XXII. A". 1913/14. 
