zal zij wel als eene bevestiging van de hoofd trekken der hier mede- 
gedeelde beschouwingen mogen aangezien worden. Do afwijkingen 
kunnen dan aan het benaderende karakter van sommige der bijzon- 
dere aannamen van § 2 en 3 toegeschreven worden. 
Neemt men de onderstellingen dezer mededeeling omtrent de mole- 
culaire rotatieenergie als in hoofdzaak juist aan, dan zijn deze uit- 
komsten tevens op te vatten als eene mooie bevestiging van de 
theorie van Weiss betreffende het moleculairveld. 
Het verdient opmerking, dat bij de aanname eener nulpuntsenergie 
de spontane magnetisatie bij hef absolute nulpunt o 0 niet samen- 
valt met de „absolute verzadigingsmagnetisatie” n\i, bij welke alle 
magnetische momenten evenwijdig aan elkaar gericht gedacht zijn. 
Bij de bovengenoemde waarden van 6 0 vindt men 
<T 0 
voor magnetiet — — 0.906 
n[i 
,, nikkel — = 0.346. 
nii 
Beantwoorden deze beschouwingen aan de werkelijkheid, dan zal 
bij de berekeningen der moleculaire magnetische momenten uit de 
verzadigingsmagnetisatie bij lage temperaturen daarmede rekening 
gehouden moeten worden. Men vindt met de boven gegeven 
cijfers, de waarden voor de verzadigingsmagnetisatie l ) bij lage 
temperatuur ontleenende aan Weiss en Kamerlingh Onkes, Meded. 
N°. 114, met de aldaar aangegeven correctie voor de dilatatie, voor 
het magnetisch moment per grammolecuul resp. gramatoom : voor 
magnetiet 24402, voor nikkel 2 ) 9734. Geen van beide is een bij 
benadeling geheel veelvoud van het door Weiss aangenomen gram- 
magneton 1123.5. Voordat wat dit betreft hieruit eenigermate 
definitieve resultaten afgeleid kunnen worden, dienen echter de 
nadere gegevens betreffende de absolute waarden der verzadigings- 
magnetisatie, in ’t bijzonder voor magnetiet, te worden afgewacht, 
die Weiss heeft aangekondigd 3 ), en zullen ook berekeningen, 
zooals in deze meded. voor magnetiet en nikkel zijn geschied, voor 
andere stoffen (in het bijzonder ijzer en cobalt) moeten zijn uitgevoerd. 
9 Hier wordt ondersteld dat niet tusschen de temperaturen van vloeibare water- 
stof en het absolute nulpunt nog iets bijzonders in de spontane magnetisatie op- 
treedt (vergel. Meded. N°. 114 § 16). 
2 ) Dit getal is wegens de minder goede aansluiting van waarneming en bereke- 
ning, in het bijzonder aan de zijde der lage temperaturen, minder zeker ^vergel. 
verder deze meded. II p. 492 noot 2). 
3 ) Bv. Meded. N°. 114 (Febr. 1910), p. 769 noot 1. 
