492 
zonder knik bij het vrijwel rechte gedeelte voor hoogere temperaturen 
aan. Afgezien van liet punt bij de hoogste temperatuur heeft de door 
hen in Fig. 1 pl. I 1. c. voor nikkel x ) geteekende 7 -lijn geheel den 
vorm zooals die volgens Fig. 2 verwacht zou worden. 2 ) 
§ 6. De mogelijkheid van het bestaan' van few o magnetische stoffen 
zonde" Curie -punt. In § 3a werd er reeds op gewezen dat bij de 
aanname eener nulpuntsenergie voor de moleculaire rotaties het 
bestaan van ferromagnetische stoffen (stoffen met een moleculair- 
veldj, die geen specifiek ferromagnetiselie eigenschappen vertoonen, 
moet mogelijk geacht worden. De voorwaarde daarvoor is in (14) 
gegeven. Men zal dergelijke stoffen allereers! hebben te zoeken onder 
degene, die eene grootc nulpuntsenergie van rotatie (klein fraag- 
heidsmoment) en een klein moleculair magnetisch moment, zoomede 
een zwak moleculairveld bezitten. 
Uit (7) volgt voor toestanden, waarin nog geen verzadiging 
begint merkbaar te worden, met (8), (10) en (11) voor de suscep- 
tibiliteit 
/— i 
als v = 
77 , 
m non 
(30) 
In Fig. 3 zijn de verschillende gevallen, die bij verschillende 
waarden van de constante v, vergeleken met u r0 , mogelijk zijn, ver- 
cenigd. Daarin is y— 1 voor de verschillende waarden van v vanaf' 
de correspondeercnde horizontale lijn te meten. Denkt men bij con- 
stant gehouden moleculair magnetisch moment en nulpuntsenergie 
! ) Iets dergelijks vinden zij voor kobalt en ijzer. 
2 ) De waarnemingen van Weiss en Fofix betreffende de susceptibiliteit van 
nikkel boven liet GüRiE-punt kunnen tot aan 870° G. behoorlijk goed voorgesteld 
worden met de waarde 0 == 2100 van §4 en het magnetisch moment van het 
gramatoom = 8552. Laatstgenoemde waarde verschilt van de in § 4 afgeleide 
Op grond van voorloopige berekeningen komt het me intussclien " waar- 
schijn lijk voor dat voor nikkel zoowel de spontane magnetisatie beneden het 
Guuie -punt als de susceptibiliteit in den opgewektferromagnelischen toestand boven 
liet Gurie -punt lot aan de bovengenoemde temperatuur, volgens de metingen van 
Bloch, Diss. Züricli (Techn Hochsch.) 1912, vermoedelijk zelfs tot ongeveer 
1200° G. met eene zelfde waarde ran 0 en eene zelfde waarde van het magnetisch 
moment per atoom, alsmede eene zelfde waarde van den coëfficiënt van het 
moleculairveld, kunnen worden voorgesteld. In eene volgende mededeeling hoop 
ik de resultaten van verdere berekeningen betreffende dit punt mede te deelen. 
Indien deze tot eene bevestiging van het zooeven geuite vermoeden leiden, dan 
wordt daarmede de beteekenis van de theorie van het moleculairveld van Weiss 
(aangevuld door de in deze mededeeling gemaakte onderstelling betreffende het 
warmte-evenwicht der moleculaire rotaties) nog zeer bijzonder verhoogd. 
