495 
ten. Een nader onderzoek zal moeten leeren of de betreffende 
metingen van Wuiss en FoËx ook niet op deze wijze, in liet bijzon- 
der b.v. met toepassing van de ontwikkelingen van § 3 a voor deze 
rotatie-energie, kunnen worden voorgesteld. 
Bedenkt men, dat wellicht bij andere stoffen de traagiieidsmomenten 
om verschillende assen niet in zoo sterke ujate verschillen als dit bij 
ferromagnetische stoffen het geval schijnt te zijn, en er bij vel- 
schillende verhoudingen der betreffende traagiieidsmomenten ook 
voor paramagnétische stoffen zeer verschillende gevallen zich kunnen 
voordöen, voegt men daarbij de mogelijkheid volgens § met 
stoffen, die wel een moleculairveld, doch geen CuiiiE-punt bezitten, 
te doen te hebben, zoo schijnt er ruimte voorhanden om nog ver- 
schillende gevallen die door du Bois, Honda en Owkn a ) bij hunne 
onderzoekingen betreffende de susceptibiliteit van elementen gevonden 
zijn, en die niet volgens Oosterhuis met de aanname van een constant 
magnetisch moment zonder moleculairveld kunnen w.orden voorge- 
steld, te interpreteeren. 
A A N 1-J A N G S E L. 
De volgende afleiding van verg. (18) dezer Meeled. 1 werd mij 
door Prof. Lorkntz welwillend medegedeeld. 
De in dit aanhangsel voorkomende verwijzingen naar §§ en ver- 
gelijkingen hebben betrekking op het artikel \ 14, Elektronentheorie, 
in de Matli. Encyklopadie. Sommige notaties in dit aanhangsel ver- 
schillen iets van de in de voorafgaande mededeeling gebruikte. 
Men kan zich bij de beschouwing van het arbeidsvermogen van 
een gemagnetiseerd lichaam op tweeërlei standpunt plaatsen, nl. 
aannemen : 
A. dat de moleculaire magneten werkelijke permanente magneten 
zijn (dat dus het magnetisch moment niet te danken zou zijn aan 
rotaties of aan het circuleeren van electrische ladingen), of wel 
B. als in § 48c, dat het magnetisch moment te danken is aan 
eene rotatie of aan het circuleeren van electrische ladingen om eene 
bepaalde as in het molecuul. 
In beide gevallen kan men voor het magnetische arbeidsvermogen 
stellen — ƒ II- (IS, de integraal genomen over de geheele ruimte, de 
ï) H. du Bois en K. Honda. Zittingsverslag. Jan. 1910, p. G66. K. Honda. 
Ann. cl. Phys. (4) 32 (1910), p. 1027. Science Reporls Tóhoku University Sendai 
1 (1912), p. 1. 
M. Owen. Zittingsversl. Dec. 1911, p. 673. Ann. cl. Pliys. (4) 37 (1912), p. 657. 
