498 
\ Qg\ 
maar wij moeten bedenken, dat de hoeksnelheid <j volgens verg. (140) 
van (j 0 verschilt. Uit (1 40) volgt 
c 
als we de tweede macht van den laatststen term in (140) weglaten 
(indien men deze behield zon men nog rekening honden met een 
teirn die nog kleiner is dan de energie, die toe te schrijven is aan 
het zwakke diamagnetisme, dat als gevolg van het veld steeds 
optieedt en over het paramagnetisme, resp. ferromagnetisme ge- 
supeiponeerd is). Ter onderscheiding van den coëfficiënt van het 
moleculaire veld is de grootheid k van (140) hier met k aangeduid. 
Het moment van het deeltje is, zooals men uit de formule van 
§15 vindt 
1 _ 
ilJ'i 
G 
zoodat de laatste term in bovenstaande uitdrukking wordt 
— (m . h). 
llieiin is h de geheele magnetische kracht werkende op het deeltje, 
d.i. de LANGEViN’sche kracht H (zie verder) met uitzondering even- 
wel van het moleculaire veld kM. Den constanten term 1 Qg* 
weglatende hebben wij dus 
P=—M (H — kM) = — HM -f kM*. 
De verschillende termen bijeenvoegende verkrijgen we volgens • 
Opvatting A. 
1 m (h + ~m] - \m1 Hi - I M* 
3 
1 
9 
■kM* + U r 
1 
-AU 
(3 
1 1 
»MI Hl — -kM*+ U r . 
Schrijft men H — H - j- — M -f /<;, -j- kM voor de totale kracht, die 
men in de formule van Langevin moet substitueeren, dan kan men 
ook schrijven : 
U = b UB — i H M + U r . 
Opvatting B. 
U=ï (ƒ + 3 M ) + 8 M ( 7/ + l iU ) - H M+ kM* + Mh n 
-Q M*-lW*+U r 
