513 
was, de temperatuur langzaam dalen, dan gebeurde het herhaaldelijk, 
dat de geheele massa vloeibaar argon plotseling uitkristalliseerde. 
Door uiterst langzaam de temperatuur te laten stijgen en dalen en 
geduldig op de instelling van het evenwicht te wachten, gelukte het 
mij eindelijk eene temperatuur te verwezenlijken, waarbij de drie 
phasen gedurende bijna twee uur met elkaar in evenwicht bleven. 
Gedurende dezen tijd werd bij uitstekend constanten druk en temperatuur- 
de tripelpuntsbepaling verricht. Ik had hier ook gelegenheid waar 
te nemen, dat het stukje vast argon in de vloeistof zonk en voort- 
durend op den bodem van liet proefbuisje bleef liggen, zoodat in 
het tripelpunt de dichtheid van vast argon grooter is dan die van 
vloeibaar argon. Van deze waarneming zullen wij straks nog gebruik 
kunnen maken, hoewel ik geene gelegenheid had, eene quantitatieve 
bepaling van de dichtheid van vast argon te verrichten. Aangaande 
de berekening der waarnemingen valt niets bijzonders op te merken. 
Een atmospheer te Leiden is gelijk gesteld aan 75.9488 cm. kwik. 
§ 2. Voorstelling der waarnemingen door formules. 
Om eene bruikbare voorstelling der waarnemingen door eene 
formule te verkrijgen, heb ik in de eerste plaats gebruikt de formule 
van Rankuse-Bose 
log Pk uex = «RB + OlB 7’-’ 4- CRB T~' 2 -f d RI 5 T 3 
voor het gebied vloeistof-damp zoowel als voor het gebied vaste 
stof-damp. Het resultaat van de toetsing van de uit deze formules 
berekende waarden van den druk aan de waargenomen waarden 
vindt men in tabel II. 
Zooals men uit de tabel ziet is de aansluiting, vooral van het 
stuk vloeistof-damp vrij bevredigend, terwijl deze aansluiting boven- 
dien b.v. door toepassing van de methode der kleinste quadraten 
nog wel te verbeteren zou zijn. 
In de tweede plaats heb ik getracht de dampspanningsformule van 
Nernst 1 ) op mijne waarnemingen toe te passen. Men kan deze b.v. 
beschouwen als zuiver empirische formule met 4 coëfficiënten ge- 
schreven in den vorm : 
A 
log p — — -f- BI q- 1) log T -j- C 
en dan de coëfficiënten berekenen, die de beste aansluiting aan de 
waarnemingen geven zonder zich om de theoretische beteekenis van 
q G. A. Crommelin, Zittingsversl. April 1910, Gomm. N'. 115 en Proefschrift, 
Leiden 1910. 
’’) W. Nernst, Göttinger Nadir . 1906, p. 1. 
