529 
ken zich ook hier op den spiervezel zelf, zij liggen ook hier hypolem- 
maal. Trots hun ietwat afwijkenden vorm vertoonen zij dus in de 
hoofdlijnen denzelfden bouw als de geregenereerde hypoglossus-eind- 
vertakkingen. 
In deze tweede reeks van experimenten zien wij dus weder dezelfde 
verschijnselen zich voordoen, die wij konden vaststellen bij de eeiste 
reeks van proeven. Ook hier zien wij bevestigd, dat regeneree rende 
zenu wvezelen, eenmaal in een bepaalde periphere zenuwbaan inge- 
drongen, niet in staat zijn deze te verlaten, doch gedwongen worden, 
de baan tot aan het einde te volgen. Ook hier zien wij dan de 
regenereerende zenuwvezelen in een voor hen volkomen abnoimaal, 
atypisch gebied eindörganen vormen, die wel niet in alle opzichten 
identisch zijn met de door de voor dat bepaalde eindgebied typische 
zenuwen bij de regeneratie gevormde eindörganen, maar die toch 
in velerlei opzicht op deze laatste eindörganen gelijken. Wij kunnen 
dit dus zoo forum leeren, dat bij de regeneratie van zenuwen de 
vorm van de eindörganen, door de uitgroeiende zenuwdraden gevormd, 
tot op zekere hoogte bepaald wordt door de omgeving, waarin zich 
die eindörganen ontwikkelen, en dat de eigenaardige invloed, die 
bij de normale regeneratie door de sarcoplasmaophooping der oude 
zoolplaten op de uitgroeiende motorische vezelen wordt uitgeoefend, 
en die maakt, dat de nieuwe eindplaten weer hier ter plaatse met 
de spiervezels vergroeien, op dezelfde wijze werkt ten opzichte van 
de in het hypoglossus-gebied uitgroeiende lingualisvezelen. 
De beide afbeeldingen in Fig. 3 illustreeren een ander feit, dat 
uit deze proeven kan worden afgeleid. 
Kig. 3. Doorsnede door twee papillen van de tong met bij N een normale 
smaakbeker, bij R een smaakbeker, regenereerende onder den invloed 
van hypoglossus-vezelen. 
