534 
de dichtheid bij 25°. O ^ cf — ^ van twee verschillende gedeelten 
van het materiaal, die wij met Zni en Znu zullen aandniden. 
Aldus werd gevonden: (24 uren nadat het ,,Abschrecken” had 
plaats gehad) : 
25°. 0 
d -—Zni 7.130 Z nil 7.129. 
Elk dier preparaten (van elk ± 35 gram) werd nu afzonderlijk 
in een kolfje van Jenaglas met ronden bodem gebracht, waarin zich 
zooveel zinksulfaat-oplossing (verzadigd bij 15°) bevond, dat het 
metaal er geheel mede bedekt was. Daarna voorzagen wij de kolfjes 
van een koeler met terugvloeiing en hielden de vloeistof in beide 
kolfjes gedurende langen tijd op ruim 100°. 
Van tijd tot tijd werd het metaal uit elk der kolfjes verwijderd, 
met verdund zoutzuur gewasschen, daarna met water, totdat de 
S0 4 en Cl-reaktie verdwenen was, dan met alkohol en eindelijk met 
aether. Hierna volgde drooging in vakuo boven zwavelzuur. 
. Na die behandeling werd het spec. gew. van elk der preparaten 
Znj en Zn u opnieuw pyknometrisch bepaald, waarbij telkens de 
geheele massa, dus ongeveer 35 gram, in gebruik werd genomen. 
Aldus werd gevonden : 
Spec. gew. d 
Preparaat Zm 
Preparaat Zn i 
Na 24 uren 7.124 
7.128 
„ 72 
„ 7.114 
7.121 
„ 192 
„ 7.116 
7.112 
,, 336 
„ 7.102 
7.109 
Vergelijkt men deze waarde met de oorspronkelijke, dan ziet men, 
dat de dichtheid der beide preparaten niet minder dan gemiddeld 
24 eenheden der derde decimaal is afgenomen en dat die afneming 
met den tijd geregeld voortgaat. 
Geheel in overeenstemming met dit resultaat is de waarneming, 
die Kahlbaum en zijne medewerkers indertijd hebben gedaan. Zij 
distilleerden zink in een porseleinen buis in vakuo. De plaats, waar 
het gedistilleerde metaal zich in de buis had afgezet, werd bepaald 
door het geheel met behulp van Röntgen. stralen te photografeeren. 
Uit de aldus verkregen photografie, die zij in hunne verhandeling 
reproduceerden, blijkt, dat het zink zich niet ver van de plaats, die 
tijdens de distillatie het sterkst verhit werd, heeft afgezet. Het metaal 
