549 
dat bij een tweezijdige belichting het surplus, dat aan een der zijden 
moet worden gegeven om een kromming naar dezen kant te ver- 
krijgen, grooter moet zijn, naarmate de krommingsneiging van den 
anderen kant sterker is. Dit is hetzelfde verschijnsel dat wij na een 
alzijdige voorheliehting hebben geconstateerd. De hoeveelheid energie 
die eenzijdig moest worden toegediend om een positieve kromming 
te krijgen, moest grooter zijn naarmate de voorheliehting sterker was. 
Er is geen reden deze zoogenaamde geringere gevoeligheid van een 
voorbelichte plant, die er alleen op berust, dat een krommingsneiging 
overwonnen moet worden, als stemmingsverschijnsel te beschouwen. 
Veeleer moet deze naam verbonden worden aan het proces, dat wij 
hier steeds stemmingsproces hebben genoemd. Wij hebben zijn werking 
zoowel met den duur van een eenzijdige als van een alzijdige 
belichting kunnen constateeren. 
De tweezijdige belichting kan ons ook over de uitklinkprocessen 
(§ 5) eenig licht geven. Wij zagen dat, naarmate de tijd, die tusschen 
twee tegengestelde belichtingen verloopt, grooter is, de krommingen 
beter tot uiting komen. Dit geeft ons een anderen kijk op de uitklink- 
processen, die de alzijdige voorheliehting ons in staat stelde te 
bestudeeren. 
Hier neemt met den tijd, die tusschen de eerste prikkeling (alzijdige . 
voorheliehting) en de tweede (eenzijdige nabelichting) verloopt, het 
vermogen van de laatste om zichtbaar te worden toe. Dit uit zich 
in het verschijnsel, dat hoe langer de tusschenpoos geduurd heeft, 
een des te kleinere hoeveelheid energie een zichtbare kromming kan 
geven. Wij moeten dus aannemen dat het langzamerhand hersteld 
worden van de oorspronkelijke gevoeligheid (uitklinken van een 
excitatie), het gevolg is van het feit, dat een krommingsneiging 
sterker tot uiting kan komen, wanneer er langere tijd na de laatste 
prikkeling verloopen is. 
Utrecht, Botanisch laboratorium. 
Scheikunde. — De Heer Van der Waals biedt namens de 
Heeren A. Smits en C. A. Lobry de Bruyn een mededeelum 
o 
aan: ,,Het optreden van een boven kritisch meng punt bij de 
ko'éxistentie van twee mengkristalphasen” . 
(Mede aangeboden door den Heer Holleman). 
1. Bij het onderzoek van het stelsel KC-1-— NaCl hebben Kurnakow 
en Zemczüznyi 1 ) gevonden, dat zich hier, zooals Fig. 1 laat zien, 
een kontinue smeltlijn met een femperatuurminimum bij ± (1(14° 
9 Z. f. anorg. Cliem. 52, 186, (1907). 
