550 
voordoet en dat na de stolling in verschillende mengsels nog een 
transformatie optreedt. 
Het bestaan van deze transformaties, (dat ons hier voornamelijk 
interesseert) is op tweeërlei wijze gebleken. In de eerste plaats uit 
de afkoelingskrommen en in de tweede plaats uit het feit, dat, 
zooals het eerst door Ostwald M en Beketofe * 2 ) werd gevonden en 
later door Kurnakow en Zemczuznyi werd bevestigd, de oplossings- 
warmte van een mengsel, dat van een temperatuur boven 407° 
plotseling tot 0° is afgekoeld, aanmerkelijk verschilt van die van 
een mengsel, dat men langzaam heeft laten afkoelen. Na plotselinge 
afkoeling bleek de oploswarmte n.1. véél kleiner negatief te zijn, 
hetgeen wijst op een exotherm proces, dat bij de snelle afkoeling 
achterwege is gebleven. Na langdurige verhitting op 85° — 150° 
steeg de negative waarde der oploswarmte, en na eenige dagen had 
zij het bedrag van het mechanische mengsel verkregen. 
Op grond van deze verschijnselen concludeeren K. en Z. nu, dat 
!) Journ. prakt. chem. 25, 8 (1882). 
2 ) Z. f. anorg. chem. 40 , 855 (1904). 
