566 
k ui' ven van meer samengestelden vorm optreden; wij zullen hier 
in het kort eene dergelijke kookpuntskurve bespreken. 
Wij nemen een ternair mengsel, waaiin het stelsel L—G een 
ternair minimumdruk- dus ook een ternair maximumtemperatuur- 
punt heeft. Wij denken ons nu dat bij eene bepaalde P en T de 
verhoudingen van tig. 1 (III) optreden. Men vindt hierin een gesloten 
veld L—G en binnen het vloeistofveld de verzadigingslijn van de stof F. 
Wij houden nu den druk konstant en verhoogen de temperatuur ; 
het vloeistofveld wordt dan kleiner of met andere woorden : de 
vloeistofkurve van het veld L — G trekt zich samen. Wij nemen 
verder aan dat voor het oplossen van F warmte noodig is, zoodat 
de verzadigingskurve van F zich eveneens samentrekt. 
Trekt de verzadigingskurve van F zich sneller samen dan de 
vloeistofkurve van het veld L — G, dan ontstaan er geen snijpunten 
en bestaat bij den aangenomen druk dus ook geene kookpuntskurve 
van F 
Trekt de vloeistofkurve van het veld L — G zich sneller samen 
dan de verzadigingskurve van F, dan treedt bij eene bepaalde 
temperatuur F m raking op. Men denke zich in tig. 1 (III) de kurven 
zoo verschoven, dat er ergens aan de linkerzijde van F een raakpunt 
m ontstaat. Bij verdere 7-verhooging ontstaan er nu twee snijpunten, 
die zich van elkaar verwijderen en naar rechts verschuiven. Er 
kunnen zich nu verschillende gevallen voordoen, waarvan wij reeds 
eenige in mededeeling (III) hebben besproken. Wij nemen thans aan 
dat bij verdere 7-verhooging beide snijpunten ergens aan de rechter- 
zijde van F in een punt M samenvallen. 
Wij kunnen nu een diagram krijgen als fig. 4. Terwijl bij de 
temperatuur T m de verzadigingskurve van F door de vloeistofkurve 
het veld L — G omsloten wordt, is dit bij de temperatuur T M 
4) juist andersom. In fig. 4 ligt het punt F in het veld L— G; 
het kan natuurlijk ook in het vloeistof- 
of gas veld gelegen zijn. 
Verder snijdt in fig. 4 de dampkurve 
van het veld L — G de verzadigingskurve 
van F; zij kan deze kurve echter ook 
omsluiten, zoodat de verzadigingskurve 
geheel binnen het veld L — G ligt. Wij 
zullen ons in het volgende tot het in 
fig. 4 geteekende geval bepalen. 
Trekt bij verdere TVerhooging de vloeistofkurve van het veld 
L G zich nu nog steeds sneller samen dan de verzadigingskurve 
van F, dan treden geen nieuwe snijpunten meer op. Wij hebben 
Fig. 4. 
