573 
Scheikunde. — De Heer Schkeinemakers biedt eene mededeeling 
aan van den heer 'D. F. nu Toit: Over verbindingen van 
ureum met zuren 
(Mede aangeboden door den Heer A. P. N. Eranchimont). 
In de leerboeken over organische chemie vindt men als algemeen 
bekende feiten aangegeven : 
1. dat één molecule ureum één molecule van één-basische zuren 
addeert, 
2. dat men ureum gemakkelijk kan aantoonen, door gebruik te 
maken van de kleine oplosbaarheid van het nitraat CON 2 H 4 . HN0 3 
of het oxalaat 2 . CON 2 H 4 . C 2 H 2 0 4 in de oplossing der overeen- 
komstige zuren. 
Het was dus wel eens belangrijk na te gaan hoe ureum zich 
gedragen zou ten opzichte van andere zuren (één — zoowel als 
meer-basische), wat de werkelijke oplosbaarheid van de twee boven- 
genoemde zouten is, en of ureum niet in staat is ook meer dan één 
molecule van een zuur te addeeren. Hiertoe werden in de des- 
betreffende ternaire stelsels enkele isothermen bepaald en met behulp 
der restmethode de samenstellingen der vaste pliasen afgeleid. 
Wij zullen hier slechts de vaste stoffen, die met oplossingen in 
evenwicht kunnen zijn, bespreken. 
Ureum-Oxaalzuur- Water. 
Dit stelsel werd onderzocht bij 20° en 30°. Behalve ureum, en 
(OOOH) 2 . 2 H 2 0, treedt de verbinding: (CON 2 H 4 ) 2 . (COOH) 2 op. 
De verbinding (CON 2 H 4 ) . (COOH) 2 . H 2 0 *), waarvan de bereiding 
zeer eigenaardig is, werd bij deze temperatuur niet gevonden. 
Ureum-Azijnzuur- Water. 
Bij 16°, 5, 30° en 32° treedt, behalve ureum, de verbinding 
CON 2 H 4 . (CH 3 . COOH) 2 op. 
Deze verbinding, die bij ongeveer 35° smelt, is zeer oplosbaar in 
water, en wordt door water niet ontleed. 
Ureum-Zoutzuur-W ater. 
Bij 20° treden op, behalve ureum, de twee zouten 
(CON 2 H 4 ) 2 . HC1. * 2 ) en CON 2 H 4 . HC1. 3 ) 
Beide zouten zijn zonder ontleding oplosbaar in water. 
D Liubawin A. Spl. 8, 83. 
2 ) Dessaignes. J. 1854, 677. 
3 ) Erdmann. J. pr. Gh. 25, 506 (1842). 
