575 
tevens registreerde ik den tijd en noteerde van minuut tot minuut 
de temperatuur aangegeven door den thermometer. De curven, welke 
op deze wijze ontstaan, zijn door bemiddeling van den tijd, lengte- 
temperatuurdiagrammen. De eenheden, welke ik gebruikte, waren 
een graad Celsius als eenheid van temperatuur (7 1 ), een minuut als 
eenheid van tijd (r) en een millimeter als eenheid van lengte (L). 
De vergrooting door den lengte-schrijver bedraagt 5,55, zoodat de 
werkelijke verandering in lengte verkregen wordt door de gemeten 
lengte door dit getal te deelen. In de lengte-temperatuurdiagrammen 
heb ik steeds gebruik gemaakt van de gemeten lengten zonder deze 
reductie tot werkelijke lengte- verandering toe te passen. 
Het regime, dat ik bij deze proeven volgde, bestond steeds uit 
een zooveel mogelijk gelijkmatige verandering van de temperatuur, 
De inrichting van den thermostaat bleek echter te eenvoudig om 
dit geheel te verwezenlijken. De invloed echter van de afwijkingen 
van het uniforme regime is over het grootste gedeelte van de lengte- 
temperatuurcurve gering en bovendien waren er in de inrichting 
der proeven enkele compensatorische factoren, zoodat de afwijkingen 
van het gelijkmatig regime weinig storend waren. 
Het gevolg van de stijging van de temperatuur is een verkorting 
van de & spier. Deze verkorting verloopt trapsgewijze, in dier voege, 
dat stijgende temperatuur gepaard gaat met toenemende verkorting 
totdat een eerste plateau is bereikt. Vervolgens blijft de lengte van 
de spier constant, of treedt er een geringe verlenging op bij stijgende 
temperatuur. Een tweede en een derde verkorting, van elkaar ge- 
scheiden door een plateau, volgen op deze eerste verkorting bij 
stijgende temperatuur. Het eerste plateau treedt op bij een tempera- 
tuur gelegen tusschen 45° en 50°. Gedurende de eerste thermische 
verkortingsphase treden er duidelijk waarneembare veranderingen 
op in de spiersubstantie. De spier wordt gaandeweg vaster, geel- 
achtig wit en ondoorschijnend. Deze verandering ontwikkelt zich 
geleidelijk, zoodat het moeilijk is het oogenblik aan te geven waarop 
zij begint, doch het is hoofdzakelijk in de nabijheid van het eerste 
plateau dat deze coagulatie van de spiersubstantie plaats grijpt. 
Figuur 1 geeft het lengte-temperatuurdiagram weer van Exp. N°. 1, 
d. 18/2 /06. De spier is in dit geval belast met 14,9 gram en voor 
den aanvang van de proef zijn met deze belasting tien cyclische 
variaties uitgevoerd teneinde de spier van hare narekking te ontdoen. 
De stijging van de temperatuur is gemiddeld 0.3° per minuut. De 
thermische verkorting van de spier begint tusschen 25.4° en 27° 
en het eerste plateau wordt bereikt bij 44.7°. De verkorting bedraagt 
op dat oogenblik 21.5% der aanvankelijke lengte. Het lengte- 
