585 
TABEL IV. 
Invloed van de onderhuidsche inspuiting van terpentijn op de Chemotaxis. 
Lengte van 4 1 e u k o c y t e n z u i 1 1 j e s 
Linker Poot. 
Vóór de inspuiting 
van NaCl of 
terpentijn 
Rechter Poot. 
Na de inspuiting van 0.3 cc. 
terpentijn of NaCl 0.9'/o 
Ve rschil 
Konijn 
1 
6.6 mm 
Terpentijn 
1.4 „ 
-j- 1.8 (Terpent.) 
2 
6.6 „ 
NaCl 
5.7 „ 
— 0.9 (NaCl) 
3 
6.3 „ 
NaCl 
5.9 „ 
— 0.4 (NaCl) 
4 
5.8 „ 
Terpentijn 
5.8 „ 
0 (Terpent.) 
5 
4.8 „ 
NaCl 
5.5 „ 
4-0.7 (NaCl) 
6 
6 „ 
Terpentijn 
7.2 „ 
4 1.2 (Terpent.) 
7 
5.1 „ 
NaCl 
6.4 „ 
+ 1.3 (NaCl) 
8 
4.4 „ 
Terpentijn 
7.1 „ 
+ 2.7 (Terpent.) 
9 
4.9 „ 
NaCl 
4.3 ,, 
— 0.6 (NaCl) 
)) 
10 
5.8 „ 
Terpentijn 
6.2 mm 
+ 0.4 (Terpent.) 
Men moet dus concludeeren, dat overeenkomstig onze hypothese, 
terpentijn uit de plaats van injectie langzamerhand is weggevoerd 
naar verschillende deelen van het lichaam, dus ook naar de bloed- 
vaten van den poot, waar de lymph met terpentijn bedeeld werd en 
een gunstigen invloed op de chemotaxis uitoefende. 
Herhaalde injectie van terpentijn in verdunde oplossing. 
Was deze voorstelling juist, dan liet zich verwachten, dat inspui- 
ting van terpentijn in verdunde oplossing, en eenige malen herhaald, 
eveneens bevordering der chemotaxis zou moeten ten gevolge hebben. 
Daarmede zou dan tevens bewezen zijn, dat, bij de gunstige 
therapeutische werking van de terpentijn, voor het begrip „absces 
de fixation” in het geheel geen plaats meer is. Tevens zou daaidooi 
de toepassing van de terpentijn in de menschelijke pathologie zeer 
bevorderd kunnen worden, want niettegenstaande het succes, dat 
Fochier verkreeg en anderen na hem, bekend is het, dat men de 
onderhuidsche inspuiting zoo mogelijk achterwege laat, omdat het 
daardoor ontstane (steriele) absces zoo bijzonder pijnlijk is. Trouwens 
wanneer men ziet, hoe, nadat het absces eenige dagen heeft 
39 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXL1 A". 1913/14 
