596 
orden : Primaten, Herkauwers, Carnivoren, Knaagdieren, steeds 
onderling sleed) ts tussehen 0.54 en 0.58 wisselende waarden, met 
een gemiddelde van 0.56 of ongeveer 
Naar de grootte der alsdan berekende k gerangschikt kan men 
nu werkelijk de groote verwarring die heerschte bij rangschikking 
der Zoogdieren naar hun relatieve hersengewichten, op in het alge- 
meen bevredigende wijze zien plaats maken voor eene die zich 
tamelijk wel bij het natuurlijk stelsel aansluit. Eënige afwijkingen 
bleven bestaan, de Olifant bijv. krijgt eene plaats tussehen den 
Menscli en de Anthropoiede Apen, de Knaagdieren wijken onderling 
zeer sterk af. Daarentegen geeft het verschillend gedrag der Macrochi- 
ropteren en der Microchiropteren zeer juist hun verschillenden oor- 
sprong aan. 
In 1905 werd dan door Louis Lapicque met Pierre Girard x ) de 
boven aangegeven methode van onderzoek toegepast op Vogels. Door 
5 vergelijkingen verkregen zij voor r eene waarde die zoo nabij de 
door mij bij Zoogdieren gevonden was gelegen, dat hun besluit vol- 
komen gerechtvaardigd was, dat voor Vogels een gelijke relatie- 
exponent van ongeveer 0.56 geldt. Naar de daarmede berekende 
waarde van den cephalisatiecoëfficiënt kunnen de Vogels, zij het niet 
geheel naar het natuurlijk systeem, toch wat de naaste verwanten 
betreft op natuurlijke wijze gerangschikt worden. De Papegaaien, 
de Apen onder de Vogels, komen bovenaan in de lijst. 
Later konden bij de eerste 5 vergelijkingen 'Gaai — Kraai, Gaai — 
Raaf, Zomertaling — Wilde Eend, Sterntje — Zilvermeeuw) nog eenige 
andere (Zomertaling — Zwaan, Torenvalk — Arend, Parkiet — Papegaai), 
waarbij de lichaamsgrootten onderling meer verschillend waren, gevoegd 
worden; aldus werden nog beter uitkomsten verkregen. 
De meest betrouwbare vergelijkingen gaven nu gemiddeld r = 0 . 558 . 
Dat standvastig terugkeeren van ,,cette puissance étrange” 0.56, 
welker beteekenis volgens Lapicque volstrekt onbegrijpelijk is * 2 ), ook 
bij Vogels, waar toch de anatomische samenstelling der hersenen zoo 
geheel anders is dan bij Zoogdieren, moet inderdaad bijzonder treffend 
genoemd worden. 
Het was onder deze omstandigheden van veel belang, om ook bij 
de lagere klassen der Gewervelde Dieren de betrekking tussehen 
hersenmassa en lichaamsgrootte op te sporen. Dit gaat hier met 
9 Gompt^s rendus des séances de 1’Académie des Sciences. Paris 1905, Tomé 
140, p. 1057—1059. 
2 ) Pievue dn Mois. Avril 1908. Paris p. 445. Bulletins et Mémoires de la Société 
d’ Anthropologie de Paris. Séance du 2 Mai 1907. Paris 1908, p. 261. 
