599 
Amphibiën bewijzen inderdaad, dat hier andere factoren overwegen. 
Kostbare gegevens ter berekening van den relatie-exponent bij 
deze klasse zouden te verkrijgen zijn bij den Japanschen of den 
Amerikaansclien Reuzensalamander. Eerstgenoemde is zeker meer dan 
'100 maal zwaarder dan de Gevlekte Landsalamander en overtreft 
wel 400 maal in gewicht den Kamdragenden Watersalamander. Maar 
voor zoover mij bekend is bestaan die gegevens niet. 
Nemen wij voor de Amphibiën gelijken relatie-exponent aan als 
voor de drie hoogste Vertebraten-klassen, dan vinden wij de volgende 
waarden voor k. 
S 
E 
k 
/. Waterkikvorsch (Rana esculenta) (gem.) 
44.5 G. 
0.106 G. 
0.0127 
2. Panterkikvorsch (Rana virescens) (5) 
73.35 
0.153 
0.0138 
j. Brulkikvorsch (Rana Catesbyana) R6) 
244.4 
0.204 
0.0094 
4. Landkikvorsch (Rana fusca) (gem.) 
53.0 
0.088 
0.0095 
y. Gewone Pad (Bufo vulgaris) (gem.) 
44.5 
0.073 
0.0087 
6. Boeipad (Alytes obstetricans) (gem.) 
7.7 
0.041 
0.0131 
7 . Boomkikvorsch (Hyla arborea) (gem.) 
4.8 
0.043 
0.0179 
8. Gevlekte Landsalamander (Salamandra maculosa) (1) 
24.88 
0.047 
0.0078 
9 . Watersalamander (Triton cristatus) (2) ') 
7.46 
0.019 
0.0062 
De betrekkelijk hooge waarde van k bij de twee eerstgenoemde 
soorten, evenals bij Alytes obstetricans en vooral ook bij den Loom- 
kikvorsch (Hyla), staat blijkbaar in verband met hooger organisatie 
van het zenuwstelsel, niet met het milieu waarin de dieren leven. 
Rana Catesbyana leeft evenals R. esculenta en R. virescens in het 
water, sluit zich evenwel aan bij R. fusca, den Landkikvorsch. De 
afwijking van h te dien opzichte is in het laatste geval analoog aan 
die bij de Salamanders, waar de in het water levende Triton staat 
beneden den Landsalamander. In het algemeen verschilt de waarde 
van k niet veel van die der Reptielen. 
Vindt men nu bij de laagste klasse der Vertebraten, de Visschen, 
i) N' 1 . 1, 4, 5, 6 en 7 zijn ontleend aan Lapicque (l.c.) ; 2 en 3 aan Doimaldson 
(Journal of Comparative Neurology. Vol. 10 (1900), p. 121 [de 5 grootste Rana 
virescens (j)], Journal of Comparative Neurology. Vol. 8. (1898), p. 330. Decennial 
Publications. Ghicago. Vol. 10. (1902), p. 7 [de 6 grootste Rana Catesbyana] ; 8 
en 9 aan Welcker-Brandt (l.c., p. 57 en 58). 
