13 
Series II. Rhiptoglossi. 
Sectio II. Vermilingues. 
EAM. 1. CHAMAELEONTES. 
Oculi palpebra circulari foramine parro aperta obducti. Aures latentes. Dentes ciun 
maxillis concreti. Lingua iaculatoria, in apice incrassato pulvillo transverse corrugato (quem 
veram germanamque linguam puto) instructa. Truncus compressus. Membra macilenta. Pedes 
pentadactyli scansorii. Cauda prebensilis. 
Orbis antiqui incolae. 
Gen. CHAMAELEO. Laur. 
Ch. vulgaris. Daud. (Africae septentrionalis, Hispaniae atque Siciliae incola. Chamaeleo siculus Grohm., quem 
Fitzingerus meus vidit, specie non differt.) 
Series III. Pachyglossi. 
Sectio I. Crassilingues. 
Oculi palpebris duabus conniventibus clausiles; pupilla rotunda. Laminae supraorbitales 
cutaceae. Aures rarius sub cute latentes. Cutis nunquam rigida, squamis distinctis vestita. 
Membra quatuor perfecta; pedes (excepto Pneuste) pentadactyli, digitis omnibus unguiculatis. 
Capitis figura diversa, structura (omnibus i') eadem. Crusta calcarea ossa obducens nulla. 
Ossa nasalia duo. Frontale intermedium et parietale simplex; foramen cuticula clausum (fonta- 
nella) in utriusque ossis confinio plerisque. Os frontale s. orbitale posterius unum orbitam po- 
stice claudens. Fossa temporalis inoperta, osse orbitali posteriore ac temporali extrinsecus limitata. 
Dentes occidentalis hemisphaerae incolis adnati, orbis antiqui generibus cum maxillis concreti ). 
EAM. 1. DENDROBATAE 10 ). 
(Stenocormi. Wagl.) 
Caput pyramidatum, lateribus perpendicularibus regulariter tetragonum. Aures nunc 
apertae, membrana tympani superficiali, nunc superinducta cute latentes. Gula saepius pa- 
leari pendulo instructa, vel saccata, rarius constricta. Truncus compressus, carinatus, saepius 
cristatus vel denticulatus. Membra elongata, saepius macilenta. 
Tribus I. 
Dentes maxillarum tomiis innati; laniarii distincti. Emphyodontes. (Acrodontes Wagl.) 
Orbis antiqui incolae ). 
Nota 9. Hanc diversitatem geographicam oculatissimus Kaupius primus detexit et in Iside 1827. p. 610. docte expo- 
suit. 111. Waglerus Kaupii nullam faciens mentionem, rem iam a me stabilitam (Isis 1829. p. 422.) denuo protulit quasi 
novam et a semet ipso primum inventam. (S. A. p. 228.) Haec salva in cineres amicissimi viri pietate, ne Kaupii nostri 
merita laudesque imminuerentur, reticere nolui, quum Cei. Oken, quod illi debebat tribuere, mihi falso adscripsit (Isis 
1831. p. 1015). Nihil enim equidem in hac re detexi, nihilque addidi, nisi quod legem indicavi, qua sauri per orbem terra- 
rum dispersi videantur. 
Nota 10. Naturalem hancce Agamarum distributionem, qua in Dendrobatas et Humivagas dividuntur, et in prae- 
lectionibus meis et in amphibiorum Musei nostri dispositione iam anno MDCCCXXVIII exhibueram eamque in commenta- 
tione mea de geographica saurorum dislocatione coram naturae scrutatorum coetu illius anni indicavi. (Isis 1829. p. 422.) 
111. Waglerus hanc meam sententiam ignorans easdem sectiones sub aliis nominibus instituit (Isis. 1828. p. 860), modo Zonuri 
genus in systematis schemate Platycormis suis (Humivagis) falso adiunxit, postea, me per literas vituperante, ab iis segregavit. 
Summus Cuvierus repugnante natura dentium palatinorum defectu vel praesentia duas instituit sectiones, nostrarum utriusque 
genera promiscue amplectentes. Sic vero, quae arctissimo vinculo tenentur, violenter distrahuntur. Ut pauca afferam, hac 
distribuendi ratione Polychri et Laemancli, Tropiduri et Scelopori (Tropidolepides Cuv.), genere vix inter se differentes, in 
diversas abirent sectiones. Imo idem Anolii s. Dactyloae generi accideret, si verum est, palatinos dentes, quos 111. Cuvier 
omnibus tribuit (Recherch. s. 1. oss. foss. V.2. p. 277) in aliis inveniri. Omnes enim species, quas equidem potui examinare 
palatinis dentibus carebant. Waglerus, se idem semper reperisse, et ad me de hac re rogitantem scripsit, et in Syst. Amphib. 
p. 325. monuit. Nec propterea tamen 111. Cuvierum erroris arguerem, imo dentes palatinos in aliis huius generis speciebus 
adesse, in aliis vero deficere crediderim, quod posteriori curae relinquendum erit. Hisce argumentis iam satis superque 
probari puto, eos haud recte agere, qui dentibus palatinis in familiarum distinctione utuntur. Accedit, quod dentes palatini 
et tanta interdum parvitate sunt, ut attentum desiderent versatumque observatorem, et haud raro, usu nimirum deleti, in eo- 
dem genere, imo in eadem specie desiderentur. Hinc, nisi aliae plures notae conspirant, vix genera palatinis dentibus innixus 
instituerem, minime vero familias, quae pluribus notis definiantur necesse est. 
Nota 11. Cei. Waglerus Brachylophum inter Emphyodontes sive Acrodontes recenset, virorum doctorum auctori- 
tate, qua illum in Java insula detectum esse scribunt, fretus. Rem iam multos ante annos 111. Kaupius in dubium vocaverat. 
Nunc Cei. Gray hoc genus, quod ad Iguanas refert, in America meridionali habitare testatur (Griffilh An. Kiugd. Yol. IX. 
4 
