I 
[^1 . 
tionibus, a rlgiditate fili, ab inertia materise: intro- 
ducenda erant hsc omnia in expredione vis accelera- 
tricis, ii diidta ilia in elementum temporis mondra- 
ret verum celeritatis inercmentum. 
At nemo erat, quantum conditit, qui ita dilucida- 
vit theoriam fiidtionis ex incremento predionis in 
macliirds motis oriundas, ut nexus cum primis me- 
chanica3 principiis dilucide patcret; quod me invita- 
vit ad indagandam folutionem, quam non ut omni 
numero perfedlam, fed potius ab eruditis et meliora 
edodtis corrigendam et ulterius perdciendam, Illu- 
dridimse Societati proponam. 
Repracfentat adjedta dgura axem in perltrochio. 
Sit potentia movens A. didantia ipdus a centro mo- 
tus^. Sit quoque pondus ejufque a centro didantia 
b. Sit radius axis, in quern fridio cadit = c. Pon- 
dus machinae = M didantia centri virium a centro 
gravitatls = </. Qua^ritur jam predio in axem, cum 
potentia defcendens A machinam agitet. 
Si jam predio oriunda ex defcendente potentia A^ 
feu ilia qua dlum tenditur ad latus a, appelletur tt, ' 
erit ob adionis et readionis aequalitatem predio feu 
tendo ad alterum latus /2 = ^, unde Integra predio, 
exclufo pondere machinae funifque, = x + 
( I + ^) TT. Sit jam condans ratio predionis ad 
fridionem ut i : erit fridio = ^ i -f tt et 
momentum hujus fridionis = rno- 
mentum vero fridionis ex pondere machinas = 
M c fx ; quod priori momento adjedum dat 
^(i 4- I] 7T + M) c unde momentum potential 
j m oventis 
