237 
fairiti babet, qui vero forte specifice cl ilfart., <r n a 
Je re juclicent ii, qui a ni mal viderint. E. am itö 
major est, vellere fuscescenti-cinereo, paullo 
lougiore vest i tus, auricuiis vero magnitudine nou 
anclis. Mensuras sequentes affert Pallas- 
E. (lauuricus : longit. 9ApolL;aures I j.jcaöda 1 
£ aunlus CttSjiicus — Oi. 1 1 . 
/ -i 99 * * 
7 
Species nimis dubiae, vel e methodis Zoologieis 
rejicienda?. 
Erinaceus sibiricus Seba Thes. 1 p. 79, tab. 
49) bg. 4 et 5. • - linne ut synonymon Erinacei 
clauimci (JN:o 13) subjungcndum es se crederem, 
etsi Paeeas , a deseriplione coloris alienl ductus, 
110,1 solmn !»oc uon agno verit, sed eum e Sibiria 
orlrnn esse nega t (Zoogr. 1 p. 138). Certe vero ut spe- 
cies Liltei i us inrpnrenda sectionis postenens haberi de- 
bet; liguiae enim, quas ad spectniina in spiritu vini 
asset vata deltnealae apparent, et evidenter ati- 
curate fa c t as sunt, optime expriniunt situm acn- 
lcormu regulareni pedesque posticos elongatos, qua- 
Jes in Erinaceis lnijus sectionis observantur, etpiii 
eorporis molles, lanei, ut in iis, describuntur. 
^eque Jgitur E. europaeum representant lire ligure, 
nee fules eis abrogari potest. Aures, ob situm 
lcornnn minus idoneum parum apparent, sed par va? 
dieuntur et minores videntur quam in speciebus 
cognitis, forsan ob pilos elongatos, basin eorum 
ob tegen tes , quod non male eum descriptione Pallasii 
citata congrueret. Color ”obscure rulfus” et, in 
vellere ventris, ”dilute cinereus, auro quasi obduetus", 
a Seba c - dicitur. Acultos (”Pennas”) quoque 
