[ II9 ] 
Eodem anno, faevifTimo gelu ubique gentium 
famoliffimo, idem morbus in Lucernenli ftatu pri- 
mum erupit et iterum annis 1715 et 1716, fimulque 
Tigurinas et Bernenfes ditiones invalit ; h$c eft epi- 
demia quam narravit Langius. “ Abfque ulla fe- 
bre, ut plurimum poft pra^viam plus minus diu- 
“ turnam laftitudinem, mortales male multabat. 
Scilicet artus frigore correpti pallorem atque rugas 
contrahebant, baud fecus ac ft calida 3 diutius aqu$ 
fuiftent immerft, venis lub rugofa cute difparenti- 
“ bus. Hinc torpidi omnique orbati fenftbilitate, fti- 
“ perftite tamen, difiiciliore licet, motu, dolore in- 
“ terno cruciabantur atrociflimo, qui ex atmofphas- 
“ ra: aut ledi calore enormiter augebatur 3 in frigi- 
“ diori verb loco aliquatenus remittens lenfationi fri- 
giditatis vix tolerand^ cedebat. Senfus hie adeo 
“ moleftus ab extremitatibus partium ortus fenftm 
“ atque fenftm fe diffundebat, et afeendendo poft- 
“ digitos in manibus braebia et humeros, in pe- 
“ dibus crura et femora occupabat, donee fuper- 
“ veniente fpbacelo pars afteda marcida nigraque 
“ vel e trunco vel vicino membro delaberetur. Fu- 
“ erunt qui omni dolore expertes unum alterumque 
digiti articulum fpbacelo correptum et delapfum in 
chirothecis vel tibialibus invenerunt. Sub morbr 
decurfu reliqus corporis partes fatis bene valebant, 
“ nib quod fub doloris incremento levem asftum fe- 
brilem, fub paftu ciborum calidorum, fudorem a- 
capite ad fcrobiculum ufque cordis, fomnos labo- 
“ riofos, infomniaque turbulentaperpelli ftnt regri 
Ab 
[a-J Asia erudttoru 7 nyann. 1718. p. 309. 
