[ 112 ] 
tuatur u.lterius ang. paralladticus PCL vclpCL 
prodibitqoe fin. (»)• 
= Q, 
S; E C T. III. 
Quod attinet ipfam C L, erit ilia faltem quam 
proxime aequalis parallaxi altitudinis planetae a foie 
(§ j), nifi differentia altitudinum centri lolis et 
planetae fuerit vix negligendaj quo calii, ratio ha- 
benda eft hujus differentiae, quippe quae parallaxin 
noininatam ab ifta C L aliquantum difcrepantem 
praebet. Interim tamen, etiam in hocce cafu, par- 
allaxin altitudinis planetae a foie, abfque notabili er- 
rore, in ipfa CL aeftimare licet. In hunc finem 
differentia altitudinum centri folis fiderifque jam eff 
quaerenda. Exhibeant igitur A B meridianum cce- 
leftem ; P M (fig. 3.) paralielum aequatoris j ZN, 
z n circulos verticales loco et tempori refpondentes 5 
L / loca quaecunque data planetas ante et poft con- 
jundtionem afcenfionalem ; SR, Sr, differentias 
afcenfionis redlae centri folis S atque planetae, quas 
dico a ; nec non LR, /r, differentias declinationis, quae 
vocentur d. Dicatur ulterius angulus, quern redta, 
jungens centra folis et planetae, facit cum parallelo 
aequatoris, nempe ang. L S R vel /Sr, Fj eritque 
tang. F = ~ j nec non difhntia centrorum folis fiderif- 
que S L vel S / m jrjp-p.-. Si nunc ex L, /, agantur 
normales L D, Id in circulos verticales Z N, z n ; 
erit S D vel S d differentia altitudinum quadita,, 
qua; dicatur E j huic autem determinandee inferviet 
formula. 
