[ ir 4 ] 
atque erit P = H. cof. (C + E) 3 vel, ft E negligt 
queat, P = H. cof. C. 
SECT. IV. 
Hifce praeftrudis, formulae jam exhibendas funt, 
ad quas effedus parallaxis circa contaduum momenta 
fupputentur. Sit igitur ecliptica K (fig. 4.) ad 
nodum defcendentem, vel K S3 (fig. 5.) ad nodum 
afcendentem 3 N E femita planetae apparens e centro 
telluris vifa 3 C commune centrum projedurae telluris 
et folis ( § I. et II. ) ; MR meridianus cceleftis ; 
C D latitudo planetae momento conjundionis quoad 
eclipticam 3 L locus quicnnque datus in difco telluris 
foli obverfoj atque patebit ex fupra allatis, quod fit 
in fig. 4. ang. PCL = Qj et in fig. 5. ang, 
/>CL Q; nec non reda CL — P. Jungantur 
nunc punda D et L reda DL; et fiat C D — n 
angulus, quern meridianus facit cum ecliptica, nempe 
in fig. 4. R C 2S vel in fig. 5. R C S 3 — b 3 nec non 
ang. LCD = r j prodibitque duplicis formas ipfius 
r valor, prout femita planetae ad hunc vel ilium 
nodum, fuerit folis centro vel auftralior vel borealior : 
nempe fi femita fuerit ad © auftralior, vel ad S3 bo- 
realior centro folis, erit r — 90° b — in qua 
loco ipfius b fumendum elt complementum ejus ad 
180 0 , quoties obfervatio fuerit antemeridiana. Aft 
exiftente femita planetae ad 2S borealiore, vel ad S3 
auftraliore folis centro, erit $4^90°, in qua 
figna fuperiora in poftmeridianis, et inferiora in ante- 
meridianis obfervationibus adhibenda funt. Statuatur 
. . 180 0 — r (n — P\ 
ultenus = 1 5. nec non tang, t =s 
tang, .v 3 atque fiat ang. CDL— y \ eritque y = t 
_+ X) in qua fignum — obtinet locum, quoties 
Pi 
