C 3°3 1 
plurimus, atque, fi res agatur in tenebris, lux 
pluiima circa margines indufiorum, 6c plurima 
emicat intra inti mas vitrorum facies : tanta nempe 
eft vis, qua a disjundione turbatur equilibrium, 
quod jam fermc obtinuerat ante disjundionem. 
Neque hec phenomena in ea prima disjundione 
finiuntur, fed, quamquam ufque 6c ufque debi- 
liora, apparere tamen pergunt in disjundionibus 
aliis, 6c f cetera Tint paria, alacriora obveniunt, 
prout rapidiore motu diftrahuntur vitra, & prout a 
debita mora, 6c attredatione invaluerunt magis 
novae pro nova disjundione eledricitates. Sive au- 
tem experirer faciebus vitrorum indutis, five nu- 
datis faciebus vitra conjungerem, atque disjunge- 
rem, phenomena femper exifiebant homologa. 
Experimentum secundum. 
XV. Hec experimenti Pekinenfis analyfis deducebat 
me ad experimentum Simmerianum explorandum 
6c promovendum. Utebar iifdem duobus vitris 
A & B, que junda faciebus nudis in'duebam- 
faciebus duabus aliis extimis, 6c aptabam catene, 
ut fierent eledrica c . Intereaque jucundum erat 
mihi oculis cernere invalcfcentem in ipfrs eledri- 
citatem ; etenim circa indufia zone coloratae 
Newtonianae conformabantur, quas commode 
cernebam in diftantia pedum quatuor, cc diftin- 
guebam numero fex. Ee parallcle erant omnes 
inter fe, 6c erant pariter forme parallele indufio- 
r.um limiiibus. Ferme, inquam, nam circa indu- 
c Vitra femper adhilui prof e terfa, & frccaab igjie. 
fiorum 
