[ 359 ] 
in fublimi problemate quodam algebraico, an bene 
feliciterque contigerit, veftro judicio, Academici 
fapientiftimi, quod maximi facio, decernendum 
relinquo. Si interea, ut exoro, hanc meam elucu- 
brationem fumma humanitate veftra excipietis, ea 
deinceps utar in aliis non contemnendis rebus turn 
phyftcis, turn mechanicis, ut veftra fapientia duce, 
facilius ad quafdam nature adhuc reconditas leges 
pervenire pollim. 
Nunc porro velim intelligatis, me in hoc argu- 
mento analytico, de quo loquor, tria maxime pr«e- 
ftitifte. Primum enim curvam quandam exploravi- 
mus fuis coordinatis ad axem,& licet ledbifiimis pras- 
fidiis uft fuerimus-in feparatione indeterminatarum, 
licet inveftigationem noftram fatis ultro promotam 
confpexerimus, in aequationem tandem, ut dicunt, 
hypermechanicam irrumpere opus fait, in earn vi- 
delicet, quag expofcit mechanicam quadraturam cui- 
varum exigentium primo mechanicam circuli quadratu- 
ram. Ex hac autem fere inextricabili conftrudtione 
non ea certe confedftaria, quag in votis erant, erift 
elegantiftime potuiffent. Quare difficultate reiveluti 
commoti, fatis opportune curvam noftram ab axe ad 
focum deduximus, atque hoc modo univerfum illud 
opus, cujus dilucide enodandi fpem omnem antea 
demifimus, eo tandem fehciter perduximus, ut ipfum 
recte eftet, nobifque plene fatisfaceret. At vero in 
hac fecunda problematis mei parte dum con- 
tendo, dum ilia m conftanti animo defugio hy- 
permechanicam conftrudtionem, atque ad pure me- 
chanicam propero, invenio tandem. in inunita cur- 
varum hypcrmcchanicarum familia, quae peculiari 
cuidam 
