C 3 66 ] 
MR perpendiculars radio AR tanget circulum, 6c 
perpendiculariter occurret curvae Mm. Eodem pror- 
lus modo dudo radio A r normali reds A g, linea mr 
erit tangens circuli, & normalis curvae Mm. Igitur 
curva IM m ea eft quae nafcitur ex evolutione circuli, 
*& recta MR t= AG aequabit arcum cireularem IR. 
Quoniam vero RM=AG=IH, & IH ex con- 
ftrudione acquat duos arcus circulares IE, IL, arcus 
IR aequabit duos arcus IE, IL, & dernpto com muni 
IL, remanebit arcus IE = LR. 
Infinitefnnus fedor RM/«, quieft elementum areas 
REIM aqualis eft ** " ' ' ** ““ 
RMffl = ei ‘ ~ ' 
c i i ■ £,az 
ergo 
■ 2a 
— - 
2.3-fl 
.. 
t* 
2-3 M 
ergo area REIM = IAM. Et ablato lpatio communi 
IEM, remanet fedor IAE=:MER. Addito autem 
fedore EAR fit fedor IAR = triangulo AMR, quod 
apprime cum veritate confentit; nam cum arcus 
IR = RM, conftat fedorem IAR aequare triangulum 
ARM. 
Curva tranftens per omnia punda G.g. erit bafts, 
ex qua gignitur tradoria YMm. Quaenam fit haac 
curva breviter videamus. Quoniam GA «, & MR«; 
funt fedores ftmiles, & AG = RM, erit Gn=.Mm 
■~ds. Ergo aequatio ads—.tdt, erit aequatio curvae 
quaefitae, exiftente ordinata AG^:/ 1 , Gn=ds. Ut 
autem aequatio reducatur ad arcum radii conftantis, 
vvocetur Tt—dw j erit t:a::ds : dw. Ergo ads=tdw . 
Ergo 
i 
