[ I 3 I ] 
caput depinxerint, quum Tulpii, 6c Andry, fumme 
diverfa capita videantur oculis nudis confpedta fuiffe. 
Alii obfervatores, inter quos ego, nil capiti fimile 
vidimus ; truncatum forte potuit effe ab extremo, 
quale in Fig. 2 . Fateor tamen leporis taeniarum 
extremitatibus quatuor deficiens caput mihi perfuadere 
has taenias didto organo deftitutas fuiffe vifibili, quum 
videatur iis extremis nihil truncati fuiffe. Revera hae 
taeniae dilaceratae erant in partibus intermediis, quod 
domeftici incautela 6c initio corruptionis vifcerum 
contingere potuit, quum is lepus jam a decern diebus 
affervatus fuerit. Sed extremitates vifae funt fanae 6c 
integrae, nec capitis, vel etiam feparati, veftigium 
reperire potuimus. Accedit quod Linnaeus, de taenia 
inteftinorum agens ( 1 ), referat fe taeniam inveniffe 
in ochra acidulari Jaernenli ; unde concludit, ex ovis 
vermium, una cum aqua hauftis, tales 6c alios vermes 
in corpus pervenire nec de capite mentionem facit 
hie egregius hiftoriae naturalis ferutator. Haec 
rem indecifam faciunt, novaque requirunt exadtiora 
obfervata. 
Alia quaeffio eft num folitaria fit taenia, vel mul- 
tiplex? Quatuor extremitates (Fig. 1 .) arguunt duas 
faltem fuiffe in lepore. Duae pariter repertae funt in 
fele, altera in ftomacho, altera in duodeno ( 2 ); 
Tulpius (1. c.) ter integram a muliere quadam 
excretam afferit. 
Alia difeuflio eft num multiplices fint taeni- 
arum fpecies ? alia annulis longis, ut depinxit 
Couletj alia brevioribus, ut Tulpius; alia articulis 
(x) Syft. Nat. Obf. in R. Anim. 
(2) Mem. de l’Acad. R. des Sciences de Paris, Vol. 17. 
pag. 484. Edit. d’Amfterdam. 
S 2 verfus 
