[ 133 ] 
lium viviparomm progeniem fato fubitas mortis, etfine 
miraculo inevitabilis involvit, in perpetuum interitu- 
ram et fine novo creationis miraculo non revivifcen- 
dam ; ejufmcdi enim mutatio, quae meridionales zo- 
nas olim inter tropicos fitas uno temporis momento 
borese objiciat, fine iiniverfali terrse ruina exitiali cogi- 
tari nequit, fi, quod veriffimum demonftravit New- 
tonus; rotatio orbis polos deprimit ^quatorem pandit, 
diameterque terrs per polos dudus minor fit altero 
asquatoris feptem et quod excurrit milliaribus Ger- 
manicis. “ Quis talia fando temperet a lacrymis !’* 
Tam violenta etiam climatum mutatio boreae olim 
incolarum cadavera fub aequatorem in meridionales 
terras tranfvehere debuilfet, quod an experientia con- 
firmetur viderint alii quibus haec arrident. 
Sed lento gradu procedere potuit ilia figuras terr^, 
climatum et axeos mutatio ? Concedam. Sed quare 
non amplius procedit ? Quis impedit ne, certo quodam 
et procedenti axeos mutation! refpondente progrelTu, 
meridionales plagas cum terrae trepidatione et mugitu 
verfus boream procedentes paullatim deprimat et 
mergat, boreales vero ad meridiem jam tendentes ex- 
tollat oceano ? Conftantes libi fingamus naturae leges 
aut nullas. Non enim fenefcit. 
Pvcdeo igitur ad illam, quam fupra jam indigitavi, 
fufpicionem, fuo fato, aut hominum vi, obiifle bel- 
luas, quarum olla nos exercent, ubi deprehendimus, 
nec peregrinas efle, nec marinas. Ea lola minoribus 
difficultatibus laborat. Quamvis enim nec climata, 
nec axem terrae, nec ejus figuram mutandarn propterea 
cenfeam, funt tamen qu$dam qua? obftare illi vi- 
dentur, quo minus pro generali aliqua phaenomeni 
propoliti 
