Histoma in- 
stitutio. 
C 68 ) 
fiunt, et sic setas exire cogunt, et eo quidem magis, quo major contractio 
est. Setae sese in parietibus latibuli, quibus jam corpus premebatur , 
intrant, terram penetrant, et sic corporis positionem quam maxime 
stabiliunt. Cum unci, quibus setae terminantur, eumclem omnino effec- 
tum producunt ac illae antiquarum gentium sagittae, quae, cum corpus 
intraverant, non exinde extrahi, nisi dilacerata carne, poterant, omnino 
impossibile est evellere vermiculum ex latibulo suo, quippe quo magis 
extrahere conamur, eo magis setae irritantur, eoque profundius in terram 
penetrant, eoque exinde difficilior fit extractio. Si vero animal defatiga- 
mus; si partem corporis, quae extra latibulum est, exigua sed continua 
tentione tenemus, contractio musculorum tandem tempori cedit, et facile 
integrum vermiculum evellimus ; cavendum ne , cum tenue corpus 
tenemus, fortius trahamus, quippe quod corpus fere semper rumpitur. 
Setarum usus ad latibula formanda non omnino necessario videtur, 
quoniam scilicet formantur pro maxima parte ope labri superioris, uti 
jam vidimus (pag. '52.) 
F. De Papillis aut de fissuris transversalibus . 
Hic incipit, ut ita dicam, studium organorum externorum Generationis. 
Etenim , papillae aut fissurae transversales , clitellum, et quaedam appendices 
sola sunt organa exterius visibilia hujus functionis. 
Omnes auctores, qui fusius de Lumbrico locuti fuerunt, papillas, quae 
hujus capitis objectum efformant, observarunt. Quidam ipsas nomine j Do- 
rorum insigniverunt. Nos illa organa appellabimus papillas aut fissuras , 
ut a poris respiratoriis distinguantur. Sed auctores illi nullomodo consen- 
tiunt inter se de muneribus, quibus haec corpora funguntur, quemadmo- 
dum mox dicemus. Linnceus , absque dubio , designavit eadem haec 
organa nomine pororum lateralium. Ex illorum positione unum ex prae- 
cipuis generis criteriis deducit. Hae igitur papillae observatione omnino 
sunt dignae. Cl. M.ontegre , ut videtur, nomen papillarum exclusivo modo 
dedit cristis, quas supra memoravimus (pag. 37.) 
