( 89 ) 
quae occupat totum spatium quo annuli separantur. Ab utroque latere 
congruunt cum annulis a quibus tamen segregantur ope telae cellularis 
densae. Ilaec cellulositas illos separat supra , a musculis annularibus 
obliquis et infra , a musculis longitudinalibus ventralibus et dorsalibus. 
Motus horum musculorum in sequente capite examinabimus. Usus. 
Inter musculos annulares transversales et musculos quos annulares 
obliquos appello , occurrere mihi visi sunt Ductus Respiratorii : sed cum 
tales nonnisi in duobus individuis perspexerim admodum magnis et cras- 
sis, hanc esse veram conformationem non affirmaverim. Coeterum, nullum 
dubium moveri potest quin exiguitas pororum actus respirationis et eorum 
ductuum, necnon tenebrae quibus positio atque relatio horum organorum 
involvuntur, hunc nodum non facili negotio solvere sinant. Si res ita sese 
haberet, fieri posset ut , cum musculi transversales, contractione sua, telam 
ipsos ab annulis separantem , laxarent, ductus aerei aperirentur; et contra, 
cum altitudinem disjunctione fibrarum adaugerent, iidem ductus compressi 
clauderentur. Jam, si attendimus binos hosce motus, vel etiam priorem 
solum, progressivo modo fieri, non difficile esset explicare motum et eja- 
culationem liquoris mucosi, cujus orificia secundum quosdam auctores sunt 
pori : etenim , simul ac aliqua pars hujus muci penetrasset in ductum , 
hic ad basim compressus musculis agere incipientibus, propelleret liquorem 
ad partem suam superiorem, unde, exitum reperiens, ejiceretur eo majori 
violentia , quo liquoris quantitas et compressionis energia notabiliores 
fuissent. 
2°. De musculis annularibus obliquis. 
Nomine musculorum annularium obliquorum insignio musculos Definitio, 
transversos, angustos sed multo longiores quam annulares transversales, et 
eadem latitudine ac hice ultimi, sive corpus integrum, quod circumdant 
seu cingunt sub forma annulorum. Nomen illorum non oritur ex eo quod 
eorum positio sit obliqua respectu axis corporis, sed quia haec obliquitas 
in fibris observatur. Admodum sunt distincti in magnis Lumbricis, in 
quibus ut ita dicam, omnes fere annulos constituunt. 
Hucusque, ni fallor, nullus auctor de his locutus est. Cei. Cuvier qui m ' 
12 
