( 168 ) 
tincta; sed quum sanguis sit albidus, nullum motum videre mihi contigit. 
Motus quem animadverti, mihi visus est potius motus undabundus an- 
nulorum quam circulatio proprie sic dicta. Auriculae, praesertim inferio- 
res in his parvulis Lumbricis optime perspiciuntur. 
Tandem agemus de sanguinis compositione et de mutationibus quas subit. 
De sanguine ejusque compositione. 
Nullum dubium moveri potest quin ad existentiam animalis requiratur, 
ut sanguis in contactu cum aere versetur, et quemadmodum physiologi 
loquuntur, per superficiem aequivalentem , quoad amplitudinem, superficiei 
corporis (vid. Magendie 3 precis de phys. , tom. II. p. 306.). Ille 
contactus efficitur sive quum aer quaerat sanguinem, veluti in vasculo 
dorsali et trachaeis insectorum , sive quum sanguis quaerat aerem in bron- 
chiis et folliculis pulmonariis, uti in Lumbrico et aliis Annelidibus. Aer, 
modo cbemico in sanguinem omnium fere animalium agens, ejus natu- 
ram immutat; et in omnibus illis qui sanguinem rubrum habent, tem- 
pore aerationis, illud liquidum coloratur. Inde patet sine contactu aeris 
sive oxigenii quod est principium agens, sanguinem venosum et nigrum 
non posse arterialem et rubrum evadere. In hanc regulam non se dedere 
Discrimen in- videtur Lumbricus. Etenim inter sanguinem arteriarum et venarum 
venosum et nulla animadvertitur differentia. Unus liaud nigrior est altero et nulla 
aitenaiem. p 0Sse t stabiliri distinctio, nisi illa quas a positione vasculorum pendet. 
Verum quidem est statum illum uniformem in quo sanguis Lumbricorum 
versatur, scilicet similitudinem sanguinis venosi et arterialis, ex eo oriri 
posse quod sanguis , semel aeri expositus et receptus vasculis venosis 
quae ipsum immediate transmittunt ad vasculum eum denuo ad vesiculas 
pulmonares reducens, natura non satis in hoc transitu mutari posset. 
Coiorationis Quidquid de hac re sit, mihi videtur non ab actione chemica oxi- 
causa. miS genii sive aeris, folliculis pulmonariis comprehensi, sanguinis Lumbri- 
corum colorem rubrum pendere : quoniam in vasculis quae sangui- 
nem propellunt in organis ubi fieri debet aeratio, illum liquorem adhuc 
ejusdem sit coloris ac quum inde fuit egressum. Arbitror igitur colorem 
rubrum esse criterium naturae sanguinis ejusque existentiae inhaerens. 
