( 212 ) 
Sed aliquis arbitrari posset in scissionibus Lumbrici terrestris defectum 
liquoris circulatorii mortem partibus secatis inferre : sed res non eadem 
ratione se habet ac in animalibus sanguine calido praeditis, etsi in priori 
verme circulatio sanguinis satis celeri modo feratur. Si quaedam pars 
secatur infra elitellum, mox sanguinis circulatio in parte posteriori cessat 
aut lentior evadit : extremitates vasculorum clauduntur evaporatione et 
exsiccatione succi albidi et viscosi qui e corpore et praesertim e vulnere 
magna copia exit. Remissio motus circulatorii certe a defectu cordis 
pendet; sed, quum ganglia functiones adliuc pergant perficere et trans- 
mittant influxum suum in musculos et in membranam fortasse musculo- 
sam quae constituit vasculorum sanguiferorum parietes, liquor circulans non 
omnino immotus manet. Posterior corporis portio nullum amplius habens 
organum masticationis, non amplius etiam novis vescitur alimentis; sed 
horum quantitas quam continebat tempore scissionis, simul cum succo 
nutritivo qui inde ortus erat sufficiens est ad hujus partis secatae conser- 
vationem, et etiam ita ut aliquamdiu insuper crescat; sed numquam 
inde nasci posset animal absolutum uti opinio invaluit. Seces Lumbricum 
in tres partes , videas quid locum habeat in parte intermedia , et cernes 
incrementum manifestari ab utroque latere donec corrumpatur exhausta 
pars destruaturque. 
