FORMIANUM, 
14? 
• , >v # 
Ad extremum, furculos venarum, quarum triplex ordo eff , & ea difpofitio , ut mi- 
nimi omnium majoribus, & hi a maximis comprehendantur, adurgere binos,qui deinde 
dedudi primum , mox relida platea rurfum coeant , &: coaliti aliquantifper procedant, 
ut rurfum divaricentur. Sic plateam fimiliter procedentes relinquunt & coeunt, quem-* 
admodum ante didum eft. Quam texturam etiam intus retinent minores furculi , & 
fub his minimi. Illa tamen una re peculiariter explicata , quod intra fpacia majora illa 
adfcendit certis locis ramufculus, qui fado circuitu, foruloque relido, in fefe refleditur, 
mittens ab extimo fui clivo ramos, qui cum aliis fecus difeurrentibus coeunt, & fe invi- 
cem ampleduntur. 
Interim hifce utrifque furculis , quos binos afeendere depinxi , affurgentes inferius 
alii, iequa magnitudine fimiles , in via plateas tranfeurrendo conformant , atque inter 
hos alii minores, eumquem dixi contextum conficiunt. Talis univerd folii fua carne 
xefoluti textura eft. 
Hxc ille. 
Mihi folii dimidii faltem obtigit fceleton feptem uncias longum , unam cum dimidio 
latam, cujus vafa dura funt& lignea, non teretia, fed quadrangula, quorum majora ex 
v fibris multis invicem jundis, & non tam continuis quam contiguis, conflanti quas fe- 
T 5 parans 
