WORMIANUM. i 55 
Nihilominus toto illo tempore Mauritanus, nec pollicitationibus, nec donis pellici 
potuit, ut indicaret quasnam radix & herba illa effet , qme tam noxium malum curaret. 
Tandem duo ejus loci homines conhderantes quantum omnium intereffet , ut illam, 
herbam cognofcerent, ipfum ad eruendam herbam proficifcentem clam fubfecuti funt, 
locumque obfervarunt,in quo herbamcum fua radice eruebat. Poft Mauritani difceffum 
locum adeunt, lacunafque confpiciunt unde herbam illam eruerat & aliquas herbae re- 
liquias. Colle&a igitur herbae copia (plurima enim ibidem nafcebatur) in pagum re- 
deunt, & ad Mauritani sedes profe&i , illum reperiunt herbam e Caniftro educentem* 
quam cum a fefe colleffa conferentes , eandem elle comperiunt , nec Mauritanus ne- 
gare potuit quin eadem edet. Unde in omnium notitiam pervenit, & quotquot illa 
egebant, ledum ibant, atque ad animalis, quod dixi, morius utebantur. 
Virga aurea yirginiana a Bauhino in appendice ad Pinacem Theatri 
Botanici defcribitur fub nomine Virgas aureas Mexicanas; fed quia concifa ejus eft de- 
fcriptio & plantam ipfam jam aliquot annis in horto alui, ei quasdam addenda ede ne- 
cellarium duxi. Ex una radice tuberofa & grandi, caules plures alTurgunt , altiftimi, 
leptemvel odo pedum, rotundi, afperi, circa quos folia angufta, palmaria, fefquiunciain 
lata, acuminata, Iplendentia, utrinque alpera, prona parte dilutioris viriditatis, per quo- 
rum dorfum nervus durus ad apicem afcendit. In plantas fummitate multo funt bre- 
viora. Circa fummum ex foliorum alis ramuli prodeunt, caule purpureo, afpero, foliis 
minoribus, in quorum apice dos unicus aureus furfum Ipedans , dori Helenii limilis , li- 
cet minor. Ramuli in fummitate conjundi, umbellam quali conftituunt auream, afpe- 
du jucundidimo. Floret apud nos menle Septembri, femina ad maturitatem non per- 
veniunt. 
Vitis canadensis. Hedera quinque folia Ganadenfis Jacobo Cornuto , ra- 
dice & Sarmento communi viti dmilis, geniculis articulato. Pediculi longiores ex alter- 
nis geniculis intequali dtu prodeunt rubri : quibus folia quinque lingula per lingulos pe- 
tiolos inferuntur. Adnafcuntur hinc inde ex altera foliorum parte Claviculi , qui in 
plures libras crilpas fparguntur, his veluti manibus proxima quasque comprehendit , dc 
parietum afperitatibus fe illaqueat, quos jucundo fpedaculo obvellit. Folia hyemem 
non fuftinent, dores aut baccas apud nos non habuit , in aliquot orgiarum altitudinem 
ad parietem afcendit. 
Sapor ei acidus & parum acerbus, ufum vero alium obtinere nondum animadverfum, 
quam ad opus topiarium, imis partibus malleolis facillime pangitur, circa Autumnum, 
& juxta parietes effodis Icrobibus deprimitur, terraque leviter obruitur. Iconem vide 
apud Cornutum cap. 41. Hift. 
Plantas aliae quas tenemus longiore non indigent defcriptione , cum earum Hiftorias 
padim apud Botanicos inveniantur 5 ad Radices igitur traniitum faciamus. 
C a p. X. 
c T)e ‘Radicibus Cinnae, Cyperi, (Jontrajervoe, C D eriagon , Jalap, 
Labrandmo , Liquiritia CBraJilienJi, 
H 1 n je radix ita difta quod ex regione Chinte feu Sime adferatur , ubi Lampaton 
vocatur, fed non folum hinc, verum etiam ex Occidentali India depromitur: Orien- 
talis vero prasfertur. 
Hasc exterius eoiore eft rubente aut fubnigro , interius candicante aut lubrubente : 
occidentalis vero, colore interius magis tuffo. 
Amatus Lulitanus inter Arundines recenfet,ut& Manardus, Casfalpinus inter Irideis, 
Bauhinus inter Convolvulos. Acofta in hunc modum plantam ipfam delineat : Trium 
aut quatuor palmorum altitudine affurgit, cauliculis tenuibus , quos rara folia cingunt, 
mali Affyrii junioris dmilitudine. Radix palmi longitudine, interdum craffa, nonnun- 
quam tenuis , quas recens eruta admodum tenella eft, & cruda aut elixa mandi poteft. 
Monardes dicit Arundinis majoris radicem effe fimilem, nodofam, intus albam, inter- 
dum rubefcentem, foris rubram. Optimam effe recentem , ponderofam, folidam, 
pinguem, non cariofam, infipidam. Nafcitur inChime locis maritimis, arundinis aut 
ulvas paluftris modo. 
V 
Sola 
