I 
1 66 
' r l)e Ligno eAloB, oAIfalatho x ^Bdellii s Caoba> Cinamom, 
CocogoU , Colubrino * 
■COLUS Ligna fub jungimus , inter quas ut nobilitate ita raritate primas obtinet 
■*“ A^oes, aliis Agallochus Xyloaloe. Cujus duo genera tenemus; alterum quod 
Bauhinus vocat Agallochum praeftantiffimum, alterum Agallochum officinarum. 
AgallOc hum' pr£ftantiffimum, Indis Calampart, Linfcotano Lignum Calamba 
vel Calambes, in magno in ipfa India efl: pretio, adeo ut , cum fincerum lit, cum auro & 
argento fepe deponderetur. Arbor efle dicitur Oleas inftar, friidu piperis modo ro- 
tundo & rubente, ligno Thube fimile maculato, odorato, quod cortice craflb , aliquan- 
tulum verficolore , vellitur. A Csefalpino lib. i. de Plantis cap. 2,7. id quod fincerum 
eft,ita defcribitur: Ramenta ligni adferuntur, nodofa, denfa, fubcinericia, maculis ni- 
gris, quas fi Licentur odorem fuavem fpirant, fi admoveantur igni pinguedinem exfii- 
dant, fapore amaro. 
Hujus mihi funtfcinduke quasdam ex HifpaniaaNobiliffi D.Eilardo Ulfeldt alhtx, 
quas notis fiiperioribus refpondent, alioquin rariffimuin. 
Iconem praeterea teneo unius frudi, Sereniffimo Regi Noftro Chriftiano IV. Gloriofe 
memorias oblatam. Ipfum lignum, quod ex Indiis in Hollandiam Anno m d c x l i i . al- 
latum erat, ut emeret, pondere centum & quatuor unciarum, longitudine pedum duo- 
rum , latitudine ullius , minus unciis duabus. Fruftula alia mihi funt , quas tamen 
pro veris non agnofco. 
Agallochum officinarum, Aloe & Aloa, Vartomanno Tarum, ideft, Xyloaloe 
fiffile leve &: aromaticum Cordo, Palo ffiAquila vel Agula Linfcottano. Lignum elfc 
leve, fibrofum, coloris cinerei flavefcentis, aromatici, faporis fubdulcis, odoris gratf. 
Ex eo quadratum teneo afferculum, duarum circiter unciarum longitudine &: latitu- 
dine, parte ea, qute cortice tegebatur, nigricans. 
Omne genus Agallochi calefacit & ficcat ordine fecundo , cordi robur conciliat, 
unde inter cordialia locum habet. Diofcorides mandi & ejus decocto os ablui air, 
commendandi halitus gratiarad fuffimenta valet, ftomachi fervori medetur, ad Dyfente- 
riam & tormina commendatur, in omnibus corporis affedibus frigidis locum habet. 
As palath 1 genera feptem recenfet Bauhinus in Pinace lib. 11. fed. 1. fed ad 
nullum iliorum referre valeo lignum illud quod Afpalathi nomine ex Belgio ad me tranf- 
miffiim eft, colore enim efl; ex luteo nigricante, Gummofum, fibris redis conflans, odo- 
ratum, levi acrimonia prasditum, adeo ut Agallochi fpeciem potius elfe arbitrer. Duas 
mihi funt fcindulas, digiti longitudine. Drachmas duas ponderantes, quas fi quis huc 
/ referendas putet, aliam ab iis, quas produxit Bauhinus, fpeciem ut conflicuant, necef- 
fum 4 cum eoiore difcrepent. f 
Bdellii arboris feu ligni mihi obtigit ramulus duarum unciarum circiter longf- 
tudine, craffitie minimi digiti, qui aliorum ramufculorum fibi obverforum fragmenta 
in medio obtinet. Inferiori parte cortice nudatus efl, altera tenui, cinereo dotatur, 
quem ftipan.t Bdellii pellucidi & linceri fragmenta, iis praefertim in locis, ubi ramuli e 
ftipite emergunt. Subftantia ligni mollis efl , fapore amariufculo. Integtse hujus arbo- 
ris defcriptionem exadam apud neminem adhuc videre licuit. Diofcorides arborem 
Saracenicam vocat, Plinius lib. 11. cap. 9. arborem nigram effe dicit, magnitudine olete, 
folio roboris,, frudu caprifici, cerafo fimili cortice veftiri, noftrum docet fragmentum, 
lignum in majori ftipite (forfan) albicat , fed in ramulis minoribus ad purpureum ac- 
cedit. De Lachryma ipfa & ejus viribus fuo loco agendum. 
Caopa didum Indis lignum, quibufdam Saccharinum, fcriniarii noftrates ©licljer- 
vocant, quod ciffte, in quibus impurum Saccharum ad nos vehunt, ex hoc 
genere ligni ut plurimum fine confedae. Odoratum efl , colore ad purpureum ver- 
gens, poroftim, grave tamen, fibris varie difeurrentibus. Quercinum referens. In ma- 
gna copia in Indiis extare, vel ex eo conflat, quod navis noftra (Sl)fi|ftdndjafn dida, ex 
Orientali India redux, hoc ligni genere fuerit refeda, trabes enim maximas & malum 
ex eo confedum habebat: mihi ftufta aliquot ex eo obtigerunt, pedis circiter longitu- 
dine, craffitie duorum pollicum. 
MUSEUM 
Cap. XV. 
Ad 
