FORMIANUM. 2 47 
ad ultimum Cyrrhi majoris duos pedes longus, E mollium genere, ad pifces gregales a 
quibuldam relatus, colore purpurafcenre cinereo & vario. Duabus quali partibus con- 
fiat, una inftar thecas eft in quam fe recipit, in extremitate plana triquetra, duabus quali 
alis praedita, reliqua parte concava , in quam reliquum corporis recondit, quod nervis 
quali duobus & corpore angufto propendet, mox ab egreflu tubam oftendit amplam, 
cui digitus inferi poteft. 
Hanc tubam, intervallo unius pollicis, mox excipit caput oblongum, cui utrinque 
oculi clari & Cryftallini inlident ; roftrum vero durum &c nigrum habet , limile Plittaci * 
quod Cirrhi leu flagella ambiunt odo , urrinque quatuor ; quorum tria minora , odo 
uncias longa, in acutum delinentia, longitudine fenfim auda,ita ut fuperiora duo mini- 
ma, reliqua longiora, duobus ordinibus acetabulorum, alternarim difpolitorum, prtedita. 
Haec autem acetabula rotunda funt, oflea & dentata : Inferiora vero duo flagella lon- 
giflima funt, pedali longitudine, etiam in acutum delinentia, majoribus etiam acetabu- 
lis praedita , praecipue circa extremitatem , fed roftrum verius paulatim diminuuntur. 
Hifce Cancros, Urfos, Paguros venari & apprehendere volunt. Praeter atramentum & 
alium quendam fuccum purpureum habet. 
In cibis in Italia locum habent , & variis modis praeparantur. Stomacho conferre 
audor eit Archigenes apud Galenum. Affatas torminalis prodeffe vult Marcellus. 
C A p. IV. 
De Crufiatis longis. 
ClIccEDUNt in ordine exfanguium Cruftata, feu cruftacea, Ariftoteli 
^ cruftis tenuibus contedfta, quas oflibus carent, & communes habent cum reliquis ex- 
fanguibus partes , ut caput» alveum, gulam, ventrem & inteftinum. Os in capite eft, 
quod protinus venter excipit, dentes quoque habent & oculos duros line palpebris, di- 
Verfimode locatos, cornua quoque & Chelas. Scaliger Cruftata dividit in rotunda &: 
' caudata. Illorum cauda quali operculum alvi exitum obtegit , & ventris infirme parti 
sta applicatur, ut caudas Ipeciem pras fe ferat : illorum vero cauda expreffa & extenta eft. 
Rotunda Grasci Kagxtva,, Latini Cancros vocant , caudata Gammaros. Ariftoteles eo- 
rum quatuor enumerat genera, Locuftas nempe, Gammaros, Squillas & Cancros, qme 
rurfumin varias fpecies dividuntur. Nos quas tenemus hujus generis, breviter, more 
noftro, delineabimus* 
Astacus a quibufdam Gammarus marinus , in noftro mari frequens , .fmmmcr 
Vernacule dicitur, magnamque habet ratione magnitudinis differentiam. Major ul- 
nam quandoque fuperat Selandicam. Cruftaceum eft animal, colore, dum vivit, nigri- 
cante & ad coeruleum tendente, dum coquitur in rubicundiflimumtranfit, fed paulatim 
ubi exliccatur ad albedinem vergit, pedibus prasditum odo, quos excipiunt Chelae feu 
forcipes majores , utrinque unus dentatus. Pedum autem quidam bifurcantur in extre- 
mitatibus, quatuor nempe fuperiores caput verfus, reliqui in acutum delinunt. Cornua 
feu flagella ante oculos duo tenuia, longa, fedionibus multis diftinda , quibus viam 
pertentat, fuper quas alia minora, oculos quali incumbentes & defendentes, parvos, 
duriufculos, frons acuta & alpera. Totum corpus lasve, nili ubi a Balanis obfldetur, ex 
cruftis variis articulatim conftrudum , inter forcipes , altera grandior elfe folet 
altera. 
Ufus Aftaci in cibireft, fed carnem habet duram, difficilem concoctu, aft nutrimen- 
tum prtebet laudabile. Tympanicis &: Podagricis minus convenit , commendantur in 
Cardialgia, & Colica. Chelas funibus , quibus campanulas asdium pulfantur, appendi 
folent, tum ornatus, tum commoditatis gratia. Clavibus quoque nedunt noftratium 
quidam, ut fepolitas facilius inveniantur. 
Quem Gelherus, Aldrovandus, & alii Astacum medium, feu medis magni- 
tudinis, Norvegi .frumitKr Atongt feu Regem Aftacorum vocant *, Nos non inepte Afta- 
cum literatum, quod in cruftis caudam tegentibus literarum quarundam grandium & 
quali Hieroglyphicarum notas oftentet. Ante annos non ita multos talis Aftacus prope 
Bergas Norvegorum cum captus effet, loci Epifcopus exade fuis coloribus & lineamen- 
tis depingi eum curavit, atque huc tranlmifit, ut literas, quas crufta oftentabat Runicis 
iimiles, legeremus, procul dubio aliquid ominofum indicantes : Sed ejus ignorantiam 
no® 
