39 
Rollulus roulroul (Scop.) — Batt, Pia toeng. 
Deze kwartel komt t meest voor in de oude ladangs, waar reeds 
wat jong bosch staat en waar de braamstruik (sinte) veel voorkomt. 
Hij vliegt, als alle andere kwartels snorrend op en valt spoedig weer 
in. Als de vogel stilstaat of zit, is het een propje veeren en komen de 
vormen niet uit. Loopend, zijn ze echter een en al leven en snellen ze 
met groote passen vooruit. Zij houden zich gaarne op aan de randen 
van boschjes en lalang, waar ze zich in t zonnetje kunnen koesteren 
en in t zand krabben. 
In gevangenschap zijn ze zeer lastig te houden ; men moet hun 
veel miereneieren en dergelijke geven. 
Zij komen niet zoo algemeen voor als de Bleian, zijn schuwer en 
worden daardoor spoediger naar de wildernis teruggedrongen. 
D. J. VAN BALEN. 
Korten tijd na bovenstaande aanteekeningen, zond de Heer van 
Heyst mij een exemplaar van de bewerking van zijn collectie door de 
Heeren Robinson en Boden Kloss. Die bewerking is opgenomen in 
Journal Straits Branch Roy. As. Soc. no. 80. 1919, p. 73 — 133 en omvat 
242 soorten ! De auteurs schrijven in den aanhef: the collection is so 
large that it merits listing in detail. 
Dat de bewerking aan niet-Hollanders moest worden overgelaten, 
is niet zulk een groot ongeluk. Er is daarbij noodig een groot materiaal 
ter vergelijking, ’t welk waarschijnlijk niet in Nederland aanwezig is. 
Daarentegen heeft men dat wel te Kuala Lumpur en al is ’t nu uit 
nationalistisch oogpunt te betreuren, dat twee vreemde Heeren de collectie 
hebben bewerkt, uit algemeen wetenschappelijk standpunt is t zeker 
beter zoo. Ook is het beter, dat daarbij een algemeen gelezen en be- 
grepen taal gebruikt is geworden. 
Het bleek, dat zich in de verzameling een nieuwe soort en drie 
nieuwe ondersoorten bevonden ; ten eerste een duif, Macvopijgia ruficeps 
sumatranus, ten tweede een specht, Brachylophus chlorolophus vanheysti, 
voorts een drongo, Buchanga leucophaea batakensis en eindelijk de 
nieuwe soort vliegenvanger Cyornis vanheysti. 
De auteurs meenden, dat er ook een nieuwe Dicaeu msoort in de 
collectie aanwezig was en beschreven deze onder den naam D. vanheysti 
in het Journ. Fed. Mai. States Mus. p. 239 (1918). Bij de ontvangst 
van meer materiaal bleek, dat de vermoede nieuwe vorm niet anders 
is dan het jeugdstadium van D. beccarii Rob. & Kl. en dus D. vanheysti 
daarvan een synomiem is. 
Voorts zijn er, naar de auteurs melden, in de collectie exemplaren 
van vier soorten, die tot dusver nog niet op Sumatra waren aangetroffen, 
