38 
men aansluipend en turend onwillekeurig kleine stammetjes vastgrijpt. 
De stam buigt niet, doch een kleine trilling in het loof boven is vol- 
doende voor den argus om de plaat te poetsen. 
Dat het beest zoo schuw is, is natuurlijk weer een speciale tege- 
moetkoming van de natuur, daar het zeer bezwaarlijk vliegt en loopend 
niet zoo snel zou kunnen wegkomen. Ik verzeker echter, dat het in 
het geruischloos vluchten een meester is ! 
De bolderplaatsen maakt de argus zelf, door alle kleine plantjes 
zorgvuldig uit te trekken en de plaats wordt schoon als een cement- 
vloer door het vegen met zijn staart en hangende vleugels. Alle natuurlijk 
vuil verwijdert hij zorgvuldig ; gooit men echter een lucifersdoosje of 
dergelijke neer, dan komt hij niet weer op de plaats terug. 
Om den fazant te vangen, zetten de Maleiers korte, scherpe bamboe- 
stokjes rechtop in den grond ; de vogel gaat er verwoed tegen te keer 
om ze uit te trekken, verwondt zich daarbij en kan bemachtigd worden. 
De Batakkers zetten op de vele toegangspaden strikken en vangen 
hem daarin. 
Oude, levend gevangen argusfazanten zijn lastig in het leven te 
houden ; ik hield ze lang goed in een groot, gesloten donker hok ; het 
goede voedsel kunnen wij hun echter niet geven. 
Met jong gevangenen gelukt het wel ze te houden. 
Nog nooit zag ik een argus vliegen. 
De soort is in Boven-Serdang niet zelden, ook niet in Beneden- 
Langkat (Tandjong Slamat). 
Hoort men ze niet, zoo is een schot voldoende om alle argussen 
in den omtrek te laten antwoorden. De vogels doen dit per se op elk 
zwaar, plotseling geluid. Dat ze een beteren reuk hebben dan andere 
vogelsoorten moet wel waar zijn, daar hiervoor veel voorbeelden zijn 
te vinden. 
Lophura vieilloti (Gray). — Vuurrughoen; ini. Bleian. Komt overal, 
voor, waar de argus te vinden is, doch ook meer dan deze in jonger 
bosch. Wanneer men hem eenmaal heeft hooren opvliegen, een snorrend 
geluid, zoo vergeet men dit nooit meer en bemerkt men daaraan zijn 
aanwezigheid in 't bosch. Met een weinig geduld is deze vogel wel te 
besluipen om hem te bespieden. 
Deze vogels loopen zeer druk, links en rechts voedsel oppikkend 
over den bodem onder de vruchtboomen heen en weer ; de troepen 
bestaan soms uit 4 a 5 stuks, doch ook vaak uit 15 tot 20. Hennen 
zijn altijd in de meerderheid ; jonge hanen ziet men ook veel bij den troep. 
In gevangenschap houden zij het soms lang uit, meestal echter 
niet meer dan 3 a 4 maanden. De Maleiers vangen deze hoenders bij 
de vruchtboomen met behulp van strikken. 
