8 o Waarne^ftnngefi op den Lazuurjiéen ent. 
iti dezelve, en fchynen er zich niet in op te losfefl; 
en ihdien men dezelve dan laat droogcn zo verlie' 
2en zy hunne doorzigtigheid , en behouden veel 
«uurs by zich> het geen men door den fmaak we' 
ten kan; tusfchen de Tanden is het als fyn zand. 
Deze ontbinding door oplosfing van den Lazuur- 
fteen gemaakt , herinnert my de van den Heer 
SwAB gedaane zeer byzondere Procfneemingen, die 
men in het XXV. Deel der Stokholmjche Acaiemii 
van i'/ 58 aantreft. * 
De Steen van welken de Heer Swab fpreekt , is 
naar zyn Berigt van eene helder roode verw , gelyK 
eene niet genoeg gebrande Baklleen geweeft. — Hy 
rekend dezelve onder de van Cronstadt befchree*' 
ven Zeolithen. Met Mineraal zuuren maakt het eene 
Geley , gelykende naar Glas , dat uit gelyke deelen 
Quartz en Kalk , of Keien en Kalk , of' vuurflaande 
, Spath en Kalk gemaakt i§. Verder merkt de Heer 
Swab aan , dat die Geleien harder worden naar ma- 
ten zy langer ftaan.' ■ — "Wanneer zy geheel droog 
zyn , hebben zy de hardheid van Spath. In bet 
eerft zyti zy broofch en vol fcheüren , op de breuk 
glanzig en breeken als Glas of Hoornfteen , zy be- 
houden hunne doorzigtigheid, maar worden door 
het droogen donkerder. De in eene klomp zameö 
gedroogde Geieïen , worden noch harder , wanneer 
zy 
* Gemelde Proeve vind men in de Abbandelungen d(f 
Sehwedifcbe Academ, vol.' XX. bl. 2Ö9. 
