515 ycrhandelin^ over dea aangron 
het weder toegetrokken , zy heeft de nieuwsgierig-* 
heid 2'° geprikkeld , en zedert men 
met gewapende oogen in haarc geheimen gedrongen 
is , heeft zy moeten toeftaan, dat men zomtyds 
haar geheimfte meefterflxikken ontdekte , en fiats er 
in de Natuurkunde zekere vooroordeelen wegge- 
ruimt zyn , en men haare werken niet meer naar 
algemeene Regels en Wetten beoordceldt ; fints 
men meer aan de ondervinding, dan aan wysgee- 
rige grondregels , en gezegdens gehoor gegeven 
heeft, en het waarneemen en zien boven het raa-, 
den en gisfen gefield heeft , is men ook nader aan 
het licht der waarheid en der kennis gekomen. 
§. d. 
Wie zoude in oiide Tyden geloofd hebben , dat 
cr Dieren zyn , die natuurlyker wyzc hunne wc- 
zentlyke deden affeheuren , en van zclv weder heden, 
of by welke de kunft en doorfnyding, de plaats der 
Natuur vervulde. Ik meen die men in zo veele Huk- 
ken als de fcherpte van het Mes konde toelaatcn, 
verdeéldé , én er uit dergelyke Hukken , al waarer.' 
zy noch zo klein, in korte tyd een volkomen Worm 
ontftond, die even zo gevormd was, zich even zo 
hcweegd, eet , zich voortplant als de oude, van 
welke deze nieuw aangegrocide naauwlyks een mil- 
Hoendedtje was. Thans twyifdd cr niemand 
meer aan. Men vergeet de algemeene Regelco« 
laat de Wysgeerte haar veld. Men rolgt zync 
oogeO; 
J 
