iï3S ’^oor jon^e J^iefleliers 
■ Pop blyft dan den winter over in de aarde leggen 
cn in de volgende lente komt de Kapel uit. Ecne 
enkele Rups ken ik^ die eene uitzondering in de- 
2en regel maakt. Zy voed zich op het gecle Gal^ 
Mum en de Meekrap, cn veranderd zich in een 
kleine graauwe Onrull: , met donkergeele onder- 
vleugels, deze is by Linm^us de Sphinx Jlellator- 
rum of de Onruit der Meekrap. Ik heb lang ge- 
zogt de oorzaak te ontdekken waarom deze Vlin- 
der in den laaten HerfA, wanneer de dagen begin- 
nen in te korten, zyn Pop verlaat; tot dat ik de- 
zelve eens op een afgemaaid veld vond, dat met 
wilde blaauwe Ridderlpooren als bezaaid fcheen. By 
duizenden flodderden zy om deze bloemen , cn nooit 
heb ik ergens eene bloem aangetrolfcn , by welke 
die Vlinders zich zo gaarn bevinden. Het fchync 
dat deze bloem , die noch zo laat bloeidt eigent- 
lyk tot hunne voeding gefchikt is; en hoe goed 
heeft de Schepper voor hen gezorgdt, dat hy dezen 
en geen anderen tyd voor hunne uitkomft gefchikt 
heeft. 
De Mannetjes van het bekende Vliegende Hart 
zyn met twee groote kakebeenderen, die hy be- 
weegenkan, voorzien, dus ook het Wyfje, maar 
deze heeft dezelve merkelyk kleiner. Tot welk een 
oogmerk gaf hen de Schepper zulk een prachtig 
fieraad ? Ik dagt voorheen om door het zelve zyn 
voedzel te verkrygen, cn des te gemakkelyker aan 
zynen mond te brengen; en het kan zyn dat dit 
een oogmerk van het aanwezen dezer hoornige 
kaak- 
