de Hamdouh/et. 
die de Hofmeeller van Ahxander ds Gfoote behaal- 
de, maakte een wankelend en geheel onzeker na- 
richt, tot een onwrikbaare waarheid, die men als 
eene zekere ondervinding, zonder dezelve te on- 
derzoeken aannam, en aan de Nakomelingen over- 
gaf. Na Aristotei.es zeide Theophrastus het 
zelfde, dat Anjioieles van den Bamdoubkt en haa- 
ren Wachter gefteld had, namentlyk dat de eene 
niisfchien zonder de andere haar leven niet kunde 
behouden , echter geeft dat tmsjehun het gebrek 
aan ondervinding, en das eenigen twyffcl aan de 
geheele vertelling , niet onduiclelyk te kennen. Theo- 
phrajius ftond, gelyk men weet, na eene groote 
Naam , en daarom kwam het wel , dat ook andere 
Wysgeeren» die het zamcnftel van Arijlotehs niet 
omhelsden , en veel minder de niet genoegzaam bewe- 
zen ftellingen van dien Wysgeer blindelings aannaa- 
lïien , hetzelve van den Hani-vinchtef Helden, dat 
’er Arijioteles van gezegd en gefchreeven had. 
Veelligt was het dus gelegen met den anders 
fcherpzinnigen Chrysippus, dien beroemden na- 
volger van Zeno, en Leeraar der Stoïlche Wysbe- 
geerte. Wy hebben niets meer van dezen vcel- 
fchryver , wyl alle zyne Schriften vergaan zyn . 
maar veele van zyne Leeringen en Gevoelens , zyn 
ons door ^andere Griekfche Schryvers bewaard. 
Onder deze is Athen^eus * die ons even dezelve 
mee- 
* Athen^US Dipnofopb. Lib. III, p. Sprcdit. lóis. 
B 4 
