c j Ver^ancl'eïin^ onet 
Dt ö 
de Zeekai * * van Aldrovandus , die met zync 
voelhoornen en armen een Mcnfch van een hoog 
fchip kaïi wegvisfehen , gelyk de Coc^/ea Sartnaika 
die Thevet in de Dcenfchc Zeen zegt gezien te 
hebben, met Harts hoornen op den kop f> wel- 
ke JoHNSTON en Bonanni afgebecld hebben. 
Aristoteles had het eerft de Fabel van dezen 
Wachter ter baan gebragt , en Chrysippus had de- 
zelve nitgebreid. Het groot aanzien van deze Man- 
nen had hen eene geloofwaardigheid te weeg ge- 
bragt , die zy niet verdienden. Vcelc der oude en 
nieuwe Schryvers zyn dus flegts de weerklank van 
ylrijloteles , en geeven een fpreekend bewys , dat 
eenc oude eens geloofde Fabel wanneer zy het 
recht 
Vifch begrypen , gelyk in de RyjUnhrj- en Papieren 
Nautilus woond , dat deze van een onizaggeiyke groot- 
te worden, leerd de ondervinding.] 
* [Schoon het verhaal van AlorovanduS geen het 
ininfte -geloof verdient, is het egter zeker, dat de Zee- 
katten tot eene ontzaggelyke grootte uitgroeijen. 11c 
heb eene kop gezien van zulke eene Zeekat, die eene 
fles van 5 duimen tniddellyns vulde, en omtrent 6 dui- 
men hoog of dik was , met eene grootte bruine bek als 
een Papegaays bek , de tepels cler voelers hadden den 
omtrek van een ftui ver. V r.RTAAT.ER. ] 
t [Heze zal waarfchyneiyk een Zeeblaas geweeft 
zyn, zie de afbeelding jn de Zwedifcht abhandet.X.X.\-^ 
band de anno 17Ó7. HoOTTUÏN 
29S. Tab. Ito. flg. I, 
