y eTJtan^tïhig over 
ge Schriften terecht wyzen willen. Ondertusfehea 
is Linn5;us, met al zyn wonderbaare geleerdheid 
en wetenfehap ook een IVIenfch. Wanneer hem nu 
iets menfchelyks bejegend , en hein zulks met be- 
fcheidenheid herinnerd word', daar die grootc Man 
niet alles kan nagaan en overzien, of gedwaald en 
zich vergift kan hebben , moet men ook een Schry- 
yer zyne openhartigheid niet voor een gebrek toe- 
rekenen. Het is blykbaar, dat de fcherpzinnigheid 
van den grooten LiNNiius ditmaal is misleid doqr 
het ecnfteraroig getuigenis der Ouden, en noch meer 
door het bericht van zynen zo zeer geliefden, en ook 
zeer Liefwaardigen Hasselquist , die helaas ! te 
vroeg aan de Natuurlylcc Hiftorie ontrukt is. Dc 
woorden van den laatften , in zyne van LïnN5:üs 
uitgegeven Refa til He/iga Lancet (Rei ze naar ’t 
Heilige Land ) luiden dus ; Habitat in quavis iejla 
JPinnto AJiacus minimus tejist molli icancri fpscies') ex 
quo femper mus interdum plures adjunt ^dumque ape- 
titur tejla, hoe Animaleulum in fauce Jernper ref- 
iat , & quant primum hojiem apprepinquantem 
vidit , amhihdonem injlituit , ex quo motu admom- 
ium Animal conckaceum lejlam claudit & hoftes evi~ 
tat , hojpiti grafisfi.no Jalutem adfcrib'ens fuam. 
M rum fapieniisfimi creatoris irjlitutum. 
Men gelieve hier by het volgende aantemerken : 
Hasselquist zegt in het geheel niet , dat iiy het 
jtrabbetje in do Hamdoublét gezien , en zyne 
h^zigheid nagegaan heeft. Hy verhaald de zaak, 
flegts 
