der Vogelen. 
baare tusfchenruimte tusfchen yder vedertje. Zy 
eindigden in zeer fyne fpitzen, óp eene blaanwe, 
_ Zwarte , roode , en geele grond , zag men den keiiri- 
gen arbeid der Natuur in dezen vederen met eene 
onverzadeiyke begeerte , en ik geloof dat zy in 
yder Natuur Cabinet behoorden geplaatft te wor- 
den. Wanneer de Vogel liep honden alle deze ve- 
deren aan de rand der ooren als eene krans in de hoog- 
en zy regten Zich zelf in den doodqn Vogel op, 
'Waanneer men in of tegen het oor blies ; en de dons- 
vederen van dezen Trapgans , hadden aan hunnen 
oirfprong eene aangenaamc' roode verw, en waa- 
ren zo fyn als het dons van den Eidervogel, en die 
onder het Microscoop zich kunftig en fchoon voor- 
doen. 
De Vogel was noch jong, en egter had hy byna 
Zes voeten vlugts van de punt van den bek tot aan 
den punt van den ftaart was de lengte 2^ voet. In 
alle zync vederen weegde hy meer dan 20 f{?» en 
vulde den grootften korf. 
Muller zegt in zyne verklaaring van het za- 
*^enfcel van Linn/zus 11 deel, dat Linkjeus dezen 
^ogel wegens zync traagheid in het lopen otis tar~ 
noemd , maar men heeft my verzekerd , dat zy 
^eer gezwind lopcn\ maar traag vliegen konnen , 
i'olgèns den leidraad der Natuur grenft hy aan den 
Struisvogel. 
Volgens Linn^us woond hy in Volen en in hèt 
poften. En hy zegt dat hy óoor Holland en Enge.. 
Wreift. 
E 3 Men 
