• % 
atr InfeSen'é g; 
ne Tiatuurlyke volkomenheid zien kan, aan de ge-^ 
leerde Infeclcn-kenners, noch koftbaar aoch moey- 
Vk zal zyn. 
I I. 
Welk een fchrikkelyk noodlot de Bladluis-moeder 
In hare baring dikwerf overkomt, zal de volgende 
Hittorie, die ik in het laatft van voorleden Herfft, 
gelcgendheid had om waar te neemen, aantoonen. 
Een jonge ftam van eenen pynboom was geheel dik 
omkorft aan zyne fchors van meer dan duizend' 
pikzwarte Bladluizen zonder vleugelen , zy waaren 
alle van gelyke en buitengemeene groote. Het ag- 
terfte deel van hun ligcbaam was .Vit. Zy lloegcn 
öiet hunne lange agterpooten, in afgemeeten tyadn, 
als op de maat, heftig in de hoogte; en ’ervloogenr 
daarby geftadig eenige groote geel-geringde wespen' 
herora , die waarlchynelyk door den reuk van dea 
bekenden Honing welke de Bladluizen van zich ge- 
ven , gelokt waaren. Schoon het fcheen als of 
die Bladluizen, door de fnelle beweeging van hun- 
ne agterbeenen, zich in eene belagchelyke ftaat van 
verdediging tegen de roofzugtige wespen zogten 
tb ftellen,zo konde echter een ieder, die door eenen, 
ÏIeaumür^, en door eenen Bonnet , de Bladluizen 
nader had Iccren kennen, ligt ontdekken, dat de 
Luizen in barensnood waren. Ik jaagde de wespen 
'veg, maar de Bladluizen hielden niet op agterufe 
flaan, en hadden zich met hunne fnuiten 
fchors 
