I 
103 Bsri^t ttopsiis ^en Bhimceros 
hy zonder dwang kan loopen , zo vaak hy zyn moer-:* 
gjjjg water verlaatcn wil. 
ï)i Tanden. 
Wanneer ik zeggen zal , het geen ik , zonder 
“Zoeken, het geen ik voorheen wift, en nu gezien heb , 
dan heeft bet Dier geen tanden in het geheel, die 
men kan tellen, of op de gewoonc wyze benoe- 
men. Sny tanden heeft hy zeker niet; en ik heb 
■geen den minften blyk gezien , uit welke ik beflui- 
ten konde, dat zy uitgevallen waaren. Men ziet 
noch boven , noch onder tanden ter plaatze alwaar 
de fnytanden ftaan moeiten , maar aan de zyden daar 
by andere Dieren de hondstanden ftaan, niet regt 
van vooren , maar wat ver in de kaakbeenderen , 
Haat op ieder zyde een lang ftuk been, dat egter 
voor een tand te lang is , en geene verdeelingen in 
meerdere heeft ,men ziet ’er wel groeven, maar gee- 
ne tusfehenruimte. Het zyn geen grenslyncn van 
eenen enkelen tand , maar zy zyn in het been zelve 
ingefiieeden , fchoon niet diep. Verder naar agter 
2Ïet men in beide kaakbeenderen boven en onder 
een hoekig ftuk bcens , zonder 'er cenc enkele tand 
te konnen tellen : de ontleedkunde zonde moeten bc- 
paalcn of deze ftukken werkelyk uie meer waarc 
gedeelde tanden beftaan. — Wanneer de Hecrcii 
Pallas en Schrebkr kaakbeenderen van Rhinoce- 
ïosfen hebben in welke men tandholtens zien kan» 
^il ik die grootc waarneemers niet tegen/preeke»* 
